Tyfloświat 2 (31) 2016

Zapraszamy do lektury!

Tyfloswiat okładka

Czasopismo w formacie HTML

Czasopismo w formacie PDF do pobrania poniżej.

UWAGA!!! Osoby zainteresowane czasopismem w formacie DAISY proszone są o kontakt mailowy z redakcją.

ZałącznikRozmiar
Tyfloswiat_2_2016.pdf4.61 MB

Nowa aplikacja do nawigacji

 

Geko NAVSAT to jeden ze startupów działających w tzw. Inkubatorze firm na madryckim uniwersytecie Karola III. Firma stworzyła przeznaczoną dla osób z dysfunkcją wzroku aplikację na smartphony, która normalną nawigację GPS wspomaga wykorzystując tzw. rozszerzoną rzeczywistość akustyczną.

Trójwymiarowe sygnały dźwiękowe służą do informowania użytkowników o przeszkodach w nieznanym terenie. Zestaw dźwięków dobrano tak, by przekazywana za ich pośrednictwem informacja była łatwo zrozumiała. Sygnał oznaczający przeszkodę można usłyszeć w dowolnych słuchawkach stereofonicznych. Dzięki temu użytkownik z łatwością rozpozna kierunek, z którego słychać dźwięk. Twórcy aplikacji zalecają użytkownikom korzystanie ze słuchawek z przewodnictwem kostnym tak, aby, słysząc informacje od aplikacji, mieli jednocześnie możliwość słuchania dźwięków z otoczenia, w którym się poruszają. Dźwięki rozszerzające „rzeczywistość akustyczną” zostały zaprojektowane tak, aby wkomponowywać się w otoczenie użytkownika i stanowić jakby część tego akustycznego otoczenia. Obecnie istnieje już prototyp aplikacji przeznaczony dla osób uprawiających sporty górskie. Przewiduje się, że aplikacja trafi do użytkowników za kilka miesięcy. Największym problemem twórców omawianego rozwiązania jest jednak uzyskanie dokładności wskazań GPS mieszczącej się w granicy jednego metra. Tylko tak duża dokładność może zapewnić niewidomemu użytkownikowi poczucie bycia prowadzonym w bezpieczny sposób. Twórcy aplikacji pracują nad stworzeniem innowacyjnych rozwiązań wykorzystujących zaawansowane techniki nawigacji satelitarnej w połączeniu z innymi technologiami wspomagającymi nawigację.

Więcej informacji o omawianym rozwiązaniu można znaleźć pod adresem:

http://portal.uc3m.es/portal/page/portal/investigacion/parque_cientifico/empresas/vivero/directorio_empresas/GekoNavsat

Źródło: http://www.eurekalert.org/pub_releases/2016-07/ciuo-ngs071816.php

 

Robot złoży ubranie

 

Nikt chyba nie lubi zajmować się nudnymi pracami domowymi. Maszyny odkurzające czy piorące dywany są już od jakiegoś czasu dostępne na rynku, a oferta tych urządzeń wciąż się powiększa. Od czasu, gdy rozstaliśmy się z poczciwą Franią minęło już wiele lat i nikt chyba nie wyobraża sobie, że mógłby używać takiej pralki zamiast powszechnie dostępnych pralek automatycznych, lecz prasowanie wciąż jeszcze zmusza nas do nudnej, żmudnej i męczącej pracy. Wygląda jednak na to, że i w tej dziedzinie czekają nas interesujące zmiany.

Na stronie www. foldimate.com można obejrzeć prezentację urządzenia, którego rynkowa premiera zapowiadana jest na początek roku 2018. Foldimate to maszyna, która nasze ubrania po wyjęciu z pralki, a właściwie z pralkosuszarki, rozprostuje, usuwając tym samym podstawowe zagniecenia, a następnie ładnie poskłada. Wystarczy, że ubrania umieścimy w podajniku maszyny przypinając je do specjalnych uchwytów. Można to zrobić bez nadmiernej staranności. Maszyna zrobi resztę.

A co z prasowaniem?

Urządzenie znajduje się obecnie w fazie przygotowywania pierwszej wersji do produkcji. Twórcy twierdzą, że koncepcja jest rozwojowa i w przyszłości niczego wykluczyć nie można. Co ciekawe, producent na pytanie o dostępność urządzenia dla osób z niepełnosprawnościami udzielił odpowiedzi pozytywnej: „Planujemy uzyskanie certyfikatu dostępności dla naszego produktu, urządzenie będzie bardzo proste w obsłudze i projektowane jest tak, aby obsługa jego była nie tylko możliwa dla osób z niepełnosprawnościami, lecz w pełni bezpieczna”.

Wypada zatem poczekać jeszcze nieco ponad rok i przekonać się, czy Foldimate sprosta naszym oczekiwaniom.

 

Ta strona jest niedostępna dla… widzących

 

Popularyzowanie wiedzy o potrzebach osób z dysfunkcją wzroku jest trudne, a trafienie z nią do szerszego grona odbiorców wydaje się być wręcz niemożliwe. Ciekawą inicjatywą w tej dziedzinie wydaje się być pomysł realizowany przez serwis internetowy http://comicsempower.com. Po otwarciu strony widzący użytkownik zobaczy informację, że treści na tej stronie dostępne są wyłącznie z użyciem technologii wspierających. Użytkownicy czytników ekranu zobaczą normalną stronę internetową podczas, gdy osoby widzące zobaczą jedynie czarny ekran. Pierwsze, zaopatrzone w odpowiedni obrazek łącze na stronie głównej, jeśli jesteś widzący kliknij tutaj, prowadzi do wersji serwisu udostępnianej osobom widzącym. Po otwarciu powyższego łącza osoba widząca zobaczy udostępnianą dla niej część serwisu wraz z informacją, że w całości jest on dostępny tylko dla użytkowników czytników ekranu.

Treść strony można oczywiście zaznaczyć, a następnie skopiować powiedzmy do edytora tekstu i tam zmienić sobie kolory tak, aby była ona czytelna. Celem twórców serwisu nie jest bowiem zablokowanie dostępu do treści, lecz zwrócenie uwagi na problem dostępności. Zapowiadają oni, że strona w opisanej postaci zagości w sieci na dłużej. Czytelnikom Tyfloświata proponujemy udostępnianie tej strony wszystkim widzącym znajomym. To prosty i skuteczny sposób na uświadomienie ludziom, że dostępność treści cyfrowych może być istotnym problemem.

Od stażu do angażu - płatne staże

Serdecznie zapraszamy do udziału w nowym projekcie Fundacji realizowanym w województwie mazowieckim.

 

- Masz nie więcej niż 30 lat? Nie uczysz się, nie pracujesz?

- Chcesz znaleźć ciekawą pracę, a nie wiesz jak jej szukać?

- Brakuje Ci doświadczenia zawodowego? Chcesz podnieść swoje kwalifikacje?

- Potrzebujesz nauczyć się czegoś, czego wymagają pracodawcy?

- Chcesz spróbować swoich sił w pracy podczas stażu i zdobyć pierwsze doświadczenia zawodowe?

 

Jeśli tak - ten projekt jest właśnie dla CIEBIE!

Zapraszamy Cię do udziału w naszym nowym projekcie, który pomoże Ci podnieść Twoje kwalifikacje zawodowe, zapewni wsparcie trenerów a także będzie szansą na odbycie 
3 miesięcznego, płatnego stażu.

KTO MOŻE WZIĄĆ UDZIAŁ?

  • Osoby w wieku 15-29 lat,
  • Zamieszkałe na terenie województwa mazowieckiego,
  • Nie pracujące, nie uczące się stacjonarnie i nie szkolące się,
  • Posiadające orzeczenie o niepełnosprawności,
  • Mające motywację do nauki i pracy,
  • Szczególnie zapraszamy osoby z regionu siedleckiego
    i ostrołęckiego.

Z CZEGO MOŻESZ SKORZYSTAĆ?

 

  • ze specjalistycznych kursów zawodowych (komercyjnych),
  • 3-miesięcznego płatnego stażu, realizowanego w firmach 
    w Twojej miejscowości,
  • z indywidualnego wsparcia coacha, doradcy zawodowego, psychologa,
  • warsztatów umiejętności miękkich,
  • pomocy asystenta wspierającego podczas uczestnictwa 
    w Projekcie,
  • jednorazowego dodatku relokacyjnego na pokrycie kosztów dojazdów do pracy lub zakwaterowania, jeśli znajdziesz pracę powyżej 50 km od miejsca zamieszkania,
  • ze zwrotu kosztów dojazdów na zajęcia, spotkania, kursy i staż.


W projekcie mogą brać udział uczniowie i studenci kształcący się w systemie zaocznym lub wieczorowym.

 

GDZIE MOŻNA DOWIEDZIEĆ SIĘ WIĘCEJ O PROJEKCIE?

Fundacja Instytut Rozwoju Regionalnego

Oddział Warszawa

Plac Konstytucji 5/4, 00-657 Warszawa

Tel. (22) 400 50 73

www.firr.org.pl

JEŚLI JESTEŚ ZAINTERESOWANY,PRZYŚLIJ NAM SWOJE CV NA ADRES: power@firr.org.pl

Załączniki: Plakat projektu "Od stażu do angażu"

 

 

 

Projekt realizowany jest w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój, Osi Priorytetowej I Osoby młode na rynku pracy Działania 1.2 Wsparcie osób młodych pozostających bez pracy na regionalnym rynku pracy Poddziałania 1.2.1 Wsparcie udzielane z Europejskiego Funduszu Społecznego

 

Konsultacje Stanowiska KRRiT w sprawie audycji telewizyjnych dla osób z dysfunkcjami

Uprzejmie informujemy, że Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji ogłosiła konsultacje społeczne projektu Stanowiska, które odnosi się do potrzeb osób niepełnosprawnych. Zachęcamy do udziału!

 

Ustawa z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz.U. z 2016 r. poz. 639) zobowiązuje nadawców programów telewizyjnych do zapewnienia osobom niepełnosprawnym z dysfunkcją wzroku i z dysfunkcją słuchu dostępu do tych programów poprzez wprowadzenie odpowiednich udogodnień: audiodeskrypcji, napisów dla niesłyszących i tłumaczenia na język migowy w taki sposób, aby co najmniej 10% kwartalnego czasu nadawania programu (z wyłączeniem reklam i telesprzedaży) było wyposażone w takie udogodnienia. Ustawa nie formułuje jednak zaleceń odnośnie konieczności i sposobu informowania odbiorcy o terminie emisji, czasie trwania oraz rodzaju udogodnień, w które dana audycja jest wyposażona. 

Projekt Stanowiska Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji dotyczy sposobu informowania odbiorców programów telewizyjnych o rodzaju, terminie emisji i czasie trwania audycji wyposażonych w udogodnienia dla osób z dysfunkcją wzroku i z dysfunkcją słuchu.

Celem konsultacji jest zebranie uwag i opinii zainteresowanych stron odnośnie poszczególnych zapisów prezentowanego dokumentu.

 

Treść dokumentu (projekt Stanowiska KRRiT) dostępna jest w załączniku poniżej:

Projekt stanowiska KRRiT


Uwagi oraz opinie do projektu można nadsyłać do 31 lipca br.,adres elektroniczny niepelnosprawni_tv@krrit.gov.pl lub tradycyjną pocztą na adres: Skwer kard. S. Wyszyńskiego 9, 01-015 Warszawa z dopiskiem „Stanowisko w sprawie sposobu informowania o rodzaju, terminie emisji i czasie trwania audycji.”

 

Zapraszamy i zachecamy do aktywnego udziału w konsultacjach!

Fundamenty dobrego ojcostwa

 

W kwietniu w Katowicach odbyły się warsztaty dla ojców z dysfunkcją wzroku, oraz dla takich, którzy wychowują dziecko niewidome lub słabowidzące.

Podczas zajęć obok tematyki wspólnej wszystkim ojcom bez względu na niepełnosprawność, poruszano problemy, które wiązały się ściśle z dysfunkcją wzroku.

Na naszą uwagę zasługują szczególnie dwa zagadnienia.

Dziecko z dysfunkcją wzroku

Rodzice dzieci niewidomych lub słabowidzących są praktycznie pozbawieni jakiegokolwiek wsparcia w rehabilitacji swych dzieci. Dobrą wiadomością jest niewątpliwie, że istnieje świadomość potrzeby włączania osób z niepełnosprawnością w normalne życie społeczne. Dziecko niewidome można posłać do przedszkola, można nawet uzyskać pomoc nauczyciela wspomagającego, a co więcej, nie trzeba do tego koniecznie być mieszkańcem wielkiej metropolii. Niestety zła wiadomość jest taka, że z jednej strony jakość oferowanego wsparcia pozostawia wiele do życzenia, z drugiej zaś uzyskanie przez rodziców jakiejś pomocy, polegającej na pokazaniu, co i jak z dzieckiem mogliby robić, pomocy psychologicznej mającej na celu ułatwienie akceptacji niepełnosprawności dziecka, jest praktycznie niemożliwe. Ktoś w tym miejscu powie, że są tu i tam instytucje, które to i owo robią, że w dobie powszechności dostępu do Internetu wystarczy chcieć, a wszystko się znajdzie. Z wypowiedzi uczestników warsztatów można jednak wnioskować, że to nie takie proste. Po pierwsze kompetencje internetowe ściśle wiążą się z wykształceniem, a mówiąc inaczej, wyszukanie informacji zakłada, że wiemy, czego szukamy i umiemy to zakomunikować w języku, którym się posługujemy. Oba te założenia często nie mogą zostać spełnione i to nie z winy osób, które potrzebują pomocy. Po drugie, jeśli już ktoś nawet znajdzie nauczyciela brajla czy technik samodzielnego poruszania się dla swego niewidomego dziecka, to nie oznacza to, że w sposób spójny i optymalny uzyska on pomoc dotyczącą sprzętu rehabilitacyjnego, uprawiania przez dziecko sportu czy nauki języków obcych.

Co można by z tym zrobić?

Wydaje się, że potrzebna informacja powinna być łatwo dostępna w placówkach oświatowych, a także w placówkach służby zdrowia, ponieważ najczęściej są to miejsca, od których zainteresowani rozpoczynają swoje poszukiwania. Dobrze byłoby, gdybyśmy naśladując w tym wzorce amerykańskie, mieli kiedyś coś w rodzaju wykształconych w dziedzinie rehabilitacji osób z niepełnosprawnościami pracowników socjalnych, którzy mogliby pełnić funkcję doradców czy koordynatorów procesu rehabilitacji i uspołeczniania dzieci z niepełnosprawnościami. Takie rozwiązanie dałoby rodzicom możność skupienia się na spełnianiu normalnych funkcji rodzicielskich.

Dysfunkcja wzroku a ojcostwo

Dysfunkcja wzroku ma istotny wpływ na pełnienie roli ojca. Najważniejszym bodaj problemem, na który zwracano uwagę podczas warsztatów, były trudności w uczestniczeniu w nauce dziecka. Dostępność podręczników szkolnych to postulat z wielu powodów trudny, o ile w ogóle możliwy do zrealizowania. Rozwiązaniem tyleż doskonałym, co nie realistycznym, byłoby stworzenie instytucji adaptującej materiały dydaktyczne na indywidualne zamówienie zainteresowanych. Obok dostępności materiałów dydaktycznych problemem jest praktyczny analfabetyzm (zwłaszcza ociemniałych ojców). Z powodu nieznajomości pisma brajla ojcowie nie czytają swoim dzieciom. Wycofują się ze wszystkich sfer, które mogą być upośledzane przez brak możliwości interakcji z użyciem pisma. Sami zainteresowani twierdzą wprawdzie, że mowa syntetyczna z powodzeniem zastępuje pismo w każdej praktycznie sytuacji, lecz konfrontowani z przykładami podważającymi słuszność takiego przekonania okazują silny niepokój. Główne przyczyny tego zjawiska to, jak się wydaje, bardzo wysokie koszty związane z korzystaniem z brajla oraz brak akceptacji własnej niepełnosprawności.

Podsumowanie

Wydaje się, że warsztaty wspomagające rodziców, którzy muszą radzić sobie z własną niepełnosprawnością lub z niepełnosprawnością własnych dzieci to doskonały pomysł. Na szczególną pochwałę zasługuje pomysł wspólnych zajęć dla rodziców dzieci z niepełnosprawnością z niepełnosprawnymi rodzicami. Wydaje się jednak, że dobrze byłoby poszerzyć formułę warsztatów o zajęcia przeznaczone dla każdej z tych grup z osobna tak, aby osoby zainteresowane miały możliwość skupienia się na rozwiązywaniu specyficznych dla swej sytuacji problemów.

Twórcy projektu, panu Grzegorzowi Rzeszutkowi, życzymy powodzenia w dalszych działaniach.

Jednocześnie przypominamy, że porad w zakresie formalno-prawnym oraz w zakresie wsparcia dzieci z niepełnosprawnościami i ich rodzin udziela punkt konsultacyjny Fundacji: www.pomocdlarodzicow.pl (tel. 123506362).

Microsoft poprawia dostępność swoich produktów

 

Z poświęconego tematyce dostępności blogu firmy Microsoft uzyskaliśmy interesujące informacje dotyczące prac nad dostępnością w systemie Windows oraz działań podejmowanych przez giganta z Redmont na rzecz poprawienia funkcjonalności i ergonomii pracy systemowego czytnika ekranu Narrator.

Już w lipcu ubiegłego roku przedstawiciele Microsoftu twierdzili, że Windows 10 ma oznaczać przełom w dziedzinie dostępności. Zadanie okazało się trudniejsze niż zakładano. Trzeba było tworzyć specjalne, przeznaczone dla użytkowników technologii wspierających, instrukcje posługiwania się najnowszą wersją systemu Windows, ale już to, że twórcy systemu zadali sobie trud i pomyśleli o użytkownikach z niepełnosprawnością samo w sobie jest godnym odnotowania pozytywnym zjawiskiem. Pesymiści obawiali się, że jak to zwykle miało miejsce w przypadku produktów Microsoftu, także i tym razem wszystko skończy się na obietnicach, a w najlepszym razie na jakichś gadżetach bez znaczenia. Okazało się jednak, że tym razem pesymiści nie mieli racji. Z początkiem roku Microsoft ogłosił, że dostępność jest dla firmy priorytetem rozwojowym. Telefony z systemem Windows otrzymały używalny czytnik ekranu, a pakiet MS Office w swej najnowszej wersji stał się dostępny dla użytkowników czytnika ekranu w systemie Mac OS X.

Stan prac nad dostępnością produktów Microsoftu zainteresowani mogą śledzić na bieżąco, czytając blog poświęcony tej tematyce. Z powyższego źródła dowiadujemy się m.in., że trwają prace nad poprawieniem jakości pracy z systemowym czytnikiem ekranu dla Windows. W wersjach czytnika dostępnych dla uczestników programu Windows Insider czytnik otrzymał odpowiednik obecnego już od dawna w innych aplikacjach tego rodzaju tzw. trybu przeglądania. W Narratorze funkcja ta nazywa się Scan Mode, a do jej uruchomienia używa się skrótu klawiszowego CapsLock+Spacja. Ponadto Narrator otrzymał nowe, mówiące szybciej i bardziej responsywne głosy syntetyczne. Na razie są one dostępne w języku angielskim. Responsywność to nie tylko aplikacje TTS, lecz także sam czytnik ekranu. Tu także podjęto prace nad poprawieniem sytuacji.

Wielka aktualizacja

Zaraz po premierze systemu Windows 10 zapowiadano mającą wkrótce nastąpić aktualizację systemu, której celem miało być poprawienie go pod względem dostępności dla osób z niepełnosprawnościami. Na głośno zapowiadaną aktualizację musimy wprawdzie czekać znacznie dłużej niż zapowiadano, ale zakres zapowiadanych zmian, o ile rzeczywiście zostaną one wprowadzone do systemu, zdaje się owo oczekiwanie wynagradzać. We wspomnianym powyżej blogu czytamy m.in., że owa aktualizacja oznacza uporządkowanie całej infrastruktury dostępnościowej. Oznacza to rezygnację z MSAA na rzecz UIA oraz implementację wszystkich funkcji dostępnościowych HTML5 do przeglądarki MS Edge. Ponieważ przeglądarka Edge stanowi istotną część interfejsu systemu Windows 10 w praktyce należy spodziewać się korzystnych zmian w dziedzinie dostępności systemu.

Zapowiadana przybliżona data oczekiwanej przez nas aktualizacji, to prawdopodobnie rocznica premiery systemu Windows 10.

Źródło: https://blogs.msdn.microsoft.com/accessibility/

Skaner w pierścionku

 

Okulary od Google, zegarki od Apple czy Samsunga, opaski mierzące puls i ciśnienie krwi, długo jeszcze można wyliczać ubieralne przedmioty, które mają poprawić nam jakość życia. Naukowcy z Massachusetts Institute of Technology pracują nad kolejnym gadżetem z tej kategorii. Ma to być drukowany z użyciem techniki druku 3D pierścionek, który użytkownik będzie nosił na palcu wskazującym. Choć wartość jubilerska omawianego precjozum najprawdopodobniej będzie niewielka. Wydaje się, że dla wielu osób niewidomych, a zwłaszcza słabowidzących drobiazg ten może stać się bardzo użyteczny. Zamontowana wewnątrz pierścionka kamera zeskanuje tekst książki, dokumentu czy restauracyjnego menu. Potem urządzenie przeczyta go głosem syntetycznym. Aby przeczytać tekst, wystarczy pokazać go palcem. Urządzenie wyposażono w oprogramowanie śledzące ruch palca wskazującego tekst oraz element wibracyjny, dzięki któremu będzie ono mogło poinformować nas, że nie wskazujemy poprawnie skanowanej treści. Jak twierdzą twórcy skanera palcowego ma to być pierwsze na świecie urządzenie czytające skanowany tekst w czasie rzeczywistym. Dla użytkownika korzystanie ze skanera ma być jak wodzenie palcem po odczytywanym tekście.

Prace nad urządzeniem trwają już od trzech lat, ale zanim gadżet trafi w ręce potencjalnych użytkowników trzeba będzie rozwiązać jeszcze kilka dość istotnych problemów. Najtrudniejsze z nich to wspomaganie użytkownika w prowadzeniu kamery wzdłuż linii tekstu oraz uzyskanie informacji o tym, gdzie tekst ma początek, a gdzie się kończy. Czytnik ma mieć zastosowanie do czytania treści dokumentów papierowych oraz ekranu komputera. To ostatnie jednak napotyka na poważne trudności, ponieważ dotykanie ekranu dotykowego powoduje zmianę jego zawartości, uniemożliwiając tym samym sensowną interakcję z rozpoznawaną treścią. Jedynym istniejącym obecnie rozwiązaniem tego problemu jest wyłączenie możliwości współpracy z ekranami dotykowymi.

Celem twórców czytnika jest ponadto stworzenie urządzenia, które będzie tak tanie, by mogły z niego skorzystać osoby o niskich dochodach. Rozwiązanie to oczywiście nie zastąpi brajla, lecz jako tania alternatywa z pewnością przyczyni się do poprawy jakości życia osób z dysfunkcją wzroku.

Źródło: http://tech.firstpost.com/news-analysis/3d-printed-fingerreader-aid-blind-readers-real-time-227079.html

 

Projekt współfinansowany ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz Gminy Miejskiej Kraków