Wybory - kilka elementarnych spraw do załatwienia

Jako, że 20 czerwca 2010 roku zbliża się wielkimi krokami, podajemy w formie kompendialnej informacje, które mogą być pomocne osobom niepełnosprawnym podczas wyborów Prezydenta RP.

MIEJSCE GŁOSOWANIA

Osoby niepełnosprawne, chcące dopisać się do wybranego obwodu głosowania, mogą złożyć pisemny wniosek do dnia 15 czerwca 2010 r. Jest to udogodnienie przede wszystkim dla tych, których siedziby komisji wyborczych są niedostosowane do ich potrzeb. Dzięki temu uregulowaniu osoby niepełnosprawne mają możliwość zmiany miejsca głosowania i wybrania komisji, której siedziba jest w pełni dostępna.

Osoby, które zmieniają miejsce pobytu przed dniem głosowania, mogą pobrać zaświadczenie o prawie do głosowania do dnia 18 czerwca 2010 r. Zaświadczenie o prawie do głosowania wydaje się na żądanie wyborcy. Wyborca odbiera je osobiście lub przez osobę upoważnioną pisemnie (w upoważnieniu należy wskazać pesel wyborcy).

Osoba niepełnosprawna, która w dniu wyborów będzie przebywać poza granicami swojego stałego okręgu wyborczego (ma na przykład, ustalony w tym terminie, wyjazd na turnus rehabilitacyjny), a chce wziąć czynny udział w wyborach, pobiera zaświadczenie (na I i II turę wyborów), na podstawie którego w dniu wyborów może głosować w miejscowości, na terenie której przebywa. Gdy termin wyjazdu ulega zmianie, zaświadczenie upoważnia do głosowania w każdym innym miejscu, w wybranej przez wyborcę komisji.

GŁOSOWANIE PRZEZ PEŁNOMOCNIKA

Osoby przystępujące do głosowania posiadające orzeczenie o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, a także wyborcy posiadający równoznaczne orzeczenie organu rentowego, tj. o:

- Całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji,

- Niezdolności do samodzielnej egzystencji,

- Całkowitej niezdolności do pracy,

- Orzeczenie o zaliczeniu do I grupy inwalidów,

- Orzeczenie o zaliczeniu do II grupy inwalidów,

- Osoby o stałej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym, którym przysługuje zasiłek pielęgnacyjny,

- Wyborcy, którzy najpóźniej w dniu głosowania skończą 75 lat.

Pełnomocnikiem może być osoba wpisana do rejestru wyborców w tej samej gminie, co udzielający pełnomocnictwa do głosowania lub posiadająca zaświadczenie o prawie do glosowania.

Pełnomocnikiem nie może być osoba wchodząca w skład komisji obwodowej właściwej dla obwodu głosowania osoby udzielającej pełnomocnictwa do głosowania, a także mężowie zaufania oraz kandydaci na Prezydenta Rzeczypospolitej.

Pełnomocnictwo do głosowania można przyjąć tylko od jednej osoby lub od dwóch osób, jeżeli co najmniej jedną z nich jest wstępny (ojciec, matka, dziadek, babcia itd.), zstępny (syn, córka, wnuk, wnuczka itd.), małżonek, brat, siostra lub osoba pozostająca w stosunku przysposobienia, opieki lub kurateli w stosunku do pełnomocnika.

Pełnomocnictwa do głosowania udziela się przed wójtem (burmistrzem, prezydentem miasta) lub przed innym pracownikiem Urzędu upoważnionym przez w/w do sporządzania aktów pełnomocnictwa do głosowania.

W celu sporządzenia aktu Pełnomocnictwa wyborca udzielający pełnomocnictwa, wpisany na listę wyborców w danej gminie, składa wniosek do wójta (burmistrza, prezydenta miasta) najpóźniej do dnia 10 czerwca 2010 r. -1 tura i do dnia 24 czerwca - II tura.

Do wniosku należy dołączyć:

- Pisemną zgodę osoby mającej być pełnomocnikiem na przyjęcie pełnomocnictwa do glosowania,

- Kopię aktualnego orzeczenia właściwego organu orzekającego o stopniu niepełnosprawności (o ile wyborca udzielający pełnomocnictwa w dniu glosowania nie będzie miał ukończonych 75 lat),

- Kopię zaświadczenia o prawie do glosowania wydanego osobie mającej być pełnomocnikiem, jeżeli osoba ta nie jest ujęta w rejestrze wyborców w tej samej gminie co udzielający pełnomocnictwa.

Akt pełnomocnictwa do głosowania jest sporządzany w miejscu zamieszkania wyborcy udzielającego pełnomocnictwa lub w innym miejscu na obszarze gminy, jeżeli wyborca zwróci się o to we wniosku o sporządzenie aktu pełnomocnictwa.

Formularze wniosków o udzielenie pełnomocnictwa oraz załączników są dostępne na Dziennikach Podawczych w siedzibach Urzędów Miast oraz Urzędów Gmin, gdzie również są przyjmowane.

Wyborca ma prawo cofnąć udzielone pełnomocnictwo do głosowania przez złożenie najpóźniej na 2 dni przed dniem wyborów, tj. do dnia 18 czerwca 2010 r. (w przypadku przeprowadzenia ponownego głosowania tj. do dnia 2 lipca 2010 r.) stosownego oświadczenia wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta) lub doręczenie takiego oświadczenia właściwej komisji wyborczej w dniu głosowania.

Wyborca, który udzielił pełnomocnictwa do głosowania w jego imieniu może zagłosować osobiście, pod warunkiem, że zrobi to wcześniej niż pełnomocnik.

TRANSPORT OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH DO KOMISJI WYBORCZYCH

Choć nie ma do tego podstaw prawnych i gminy nie są zobligowane do zapewniania tego typu usług, obecnie w większości gmin osoby niepełnosprawne i starsze, mające trudności w poruszaniu się, mogą skorzystać z bezpłatnego transportu do i z obwodowych komisji wyborczych. Zadanie to jest najczęściej realizowane przez Urząd Gminy lub Urząd Miasta o to właśnie w nich należy szukać informacji na ten temat.

Powódź 2010 - program specjalny PFRON-u

Na stronie Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych pojawiło się ogłoszenie o powołaniu do życia specjalnego programu celowego, mającego nieść pomoc osobom niepełnosprawnym, poszkodowanym przez powódź.

Poniżej w/w ogłoszenie.

Jednym z podstawowych zadań, jakie Państwo winno spełniać względem swoich obywateli, jest zapewnienie im maksymalnej ochrony życia, zdrowia i mienia. Funkcja ta nabiera szczególnego znaczenia w sytuacjach ekstremalnych, takich jak powodzie, występujące na ogół nagle, niespodziewanie i gwałtownie.

Przeciwdziałanie zagrożeniom dla życia i zdrowia ludzi oraz niesienie pomocy dla osób poszkodowanych w wyniku działania sił natury, należy do odpowiednich jednostek administracji rządowej i samorządu terytorialnego. Działania tych jednostek wielokrotnie wspomagane są poprzez ofiarną pomoc całego społeczeństwa.

Wśród szerokiej grupy osób dotkniętych skutkami powodzi są także osoby niepełnosprawne. Osobom tym ze względu na stan ich zdrowia lub ograniczone możliwości samodzielnej egzystencji, powinna być zapewniona wzmożona ochrona życia, zdrowia lub mienia.

Istotną rolę w wypełnieniu tego zadania ma spełniać program ?POWÓDŹ 2010?, którego celem jest zapewnienie pomocy osobom niepełnosprawnym, poszkodowanym na skutek powodzi mającej miejsce w maju 2010 roku.

Pomoc finansowa przewidziana w programie stanowi uzupełnienie pomocy wypłacanej przez organy administracji rządowej i samorządowej.

I. Nazwa programu

?POWÓDŹ 2010 ? pomoc osobom niepełnosprawnym poszkodowanym w wyniku skutków powodzi mającej miejsce w maju 2010 roku?.

II. Definicje pojęć

Ilekroć w niniejszym dokumencie jest mowa o:

beneficjencie ? należy przez to rozumieć adresata programu, który uzyskał pomoc finansową w ramach programu,

monitorowaniu ? należy przez to rozumieć proces systematycznego zbierania i analizowania ilościowych i jakościowych informacji na temat programu w aspekcie finansowym i rzeczowym,

PFRON ? należy przez to rozumieć Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,

powodzi ? należy przez to rozumieć takie wezbranie wody w ciekach naturalnych, zbiornikach wodnych, kanałach lub na morzu, podczas którego woda po przekroczeniu stanu brzegowego zalewa doliny rzeczne albo tereny depresyjne i powoduje zagrożenie dla ludności lub mienia,

programie ? należy przez to rozumieć program ?POWÓDŹ 2010 ? pomoc osobom niepełnosprawnym poszkodowanym w wyniku skutków powodzi mającej miejsce w maju 2010 roku?,

wnioskodawcy ? należy przez to rozumieć wnioskującego o przyznanie pomocy finansowej w ramach programu.

III. Podstawa prawna programu

Podstawą prawną uruchomienia i realizacji programu jest art. 47 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz. 92, z późn. zm.).

IV. Cel programu

Celem programu jest zapewnienie pomocy osobom niepełnosprawnym, poszkodowanym na skutek powodzi mającej miejsce na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w maju 2010 roku.

V. Adresaci programu

Adresatami programu są poszkodowane w wyniku skutków powodzi mającej miejsce na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w maju 2010 roku:

osoby niepełnosprawne posiadające aktualne orzeczenie o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności (lub orzeczenie równoważne),

dzieci i młodzież niepełnosprawna posiadająca aktualne orzeczenie o niepełnosprawności, wydane przed ukończeniem 16 roku życia.

W imieniu i na rzecz dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz ubezwłasnowolnionych osób niepełnosprawnych występują opiekunowie prawni tych osób.

VI. Formy i zakres pomocy udzielanej w ramach programu

Na podstawie informacji przekazanych przez Oddziały PFRON, dotyczących liczby poszkodowanych osób niepełnosprawnych, Zarząd PFRON dokona podziału limitów środków finansowych dla Oddziałów PFRON na realizację programu.

Pomoc finansowa dla osób niepełnosprawnych poszkodowanych w wyniku powodzi mającej miejsce w maju 2010 roku udzielana jest ze środków PFRON w formie jednorazowego świadczenia.

Wysokość świadczenia przypadającego na jedną osobę niepełnosprawną ustalona zostanie przez Zarząd PFRON na podstawie informacji, o których mowa w ust. 1, z tym że wysokość tego świadczenia nie może przekraczać kwoty 2.000,00 zł.

VII. Warunki uczestnictwa w programie

Warunkiem uczestnictwa w programie jest przedłożenie:

kserokopii orzeczenia o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności lub kserokopii orzeczenia lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o całkowitej niezdolności do pracy lub kserokopii orzeczenia lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o niezdolności do samodzielnej egzystencji lub kserokopii orzeczenia o zaliczeniu do I lub II grupy inwalidów lub kserokopii orzeczenia o niepełnosprawności,

dokumentu potwierdzającego poniesienie szkody na skutek zalania lub innego rodzaju zniszczenia bądź uszkodzenia powstałego w wyniku powodzi bądź opadów deszczu na terenach objętych powodzią, w pomieszczeniach mieszkalnych zamieszkiwanych przez wnioskodawcę ? wystawionego przez właściwą jednostkę administracji rządowej lub samorządowej na terenie działania której wystąpiła powódź.

VIII. Zasięg i czas trwania programu

Program realizowany jest na terenach dotkniętym powodzią, która miała miejsce w maju 2010 roku.

Program wchodzi w życie z dniem zatwierdzenia przez Radę Nadzorczą PFRON, z zastrzeżeniem ust. 3.

Program przewiduje wypłatę świadczeń dla osób niepełnosprawnych poszkodowanych w wyniku powodzi mającej miejsce w maju 2010 roku.

Data zakończenia programu ustalona zostanie przez Radę Nadzorczą PFRON na podstawie odrębnej uchwały.

IX. Tryb postępowania

Wnioski o przyznanie jednorazowego świadczenia składane są w Oddziałach PFRON właściwych terytorialnie dla miejsca zamieszkania osoby niepełnosprawnej poszkodowanej w wyniku powodzi ? na specjalnie opracowanym dla potrzeb programu formularzu. Wzór formularza wniosku przyjęty zostanie przez Zarząd PFRON.

Wnioski w ramach programu składane są w trybie ciągłym, jednakże nie później niż do dnia 15 listopada 2010 roku.

Oddział PFRON, na terenie działania którego wystąpiła powódź, organizuje na miejscu zdarzenia akcję informacyjną dla poszkodowanych osób niepełnosprawnych o możliwości uzyskania pomocy w ramach programu.

Pracownicy Oddziałów PFRON zobowiązani są do udzielania osobom niepełnosprawnym wszelkich informacji dotyczących programu, a także w razie konieczności udzielania pomocy przy wypełnianiu wniosku.

Wnioski rozpatrywane są na bieżąco. Decyzję w sprawie przyznania świadczenia podejmują Pełnomocnicy Zarządu PFRON w Oddziałach PFRON.

O podjętych decyzjach Oddział PFRON powiadamia wnioskodawców niezwłocznie.

W przypadku pozytywnej decyzji Pełnomocników Zarządu PFRON wybór formy płatności (gotówka, przelew na rachunek bankowy, przekaz pocztowy) musi zostać uzgodniony z wnioskodawcą. Wypłata świadczenia przelewem na rachunek bankowy lub przekazem pocztowym nastąpi nie później niż w ciągu 5 dni roboczych od daty uzgodnienia formy płatności z wnioskodawcą. Wypłata świadczenia w formie gotówki nastąpi w terminie uzgodnionym z wnioskodawcą.

W przypadku wyboru przez wnioskodawcę gotówkowej formy płatności, wypłata przyznanego świadczenia następuje na terenie Oddziału PFRON. W szczególnie uzasadnionych przypadkach dopuszcza się możliwość wypłaty środków przez pracowników Oddziału PFRON w aktualnym miejscu zamieszkania wnioskodawcy.

Wypłata świadczeń następuje do momentu wyczerpania środków finansowych PFRON przeznaczonych na realizację programu. Wnioski rozpatrzone negatywnie, w tym z braku środków finansowych na realizację programu, podlegają archiwizacji w Oddziale PFRON.

Wnioskodawcy, któremu odmówiono przyznania środków finansowych w wyniku uchybienia ze strony realizatorów programu przy weryfikacji wniosków ? przysługuje prawo zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.

X. Źródła finansowania programu

Budżet programu tworzony jest ze środków będących w dyspozycji PFRON.

XI. Realizatorzy programu

Do zadań Zarządu PFRON należy:

zatwierdzenie formularza wniosku o przyznanie jednorazowego świadczenia,

podział środków finansowych przewidzianych w planie finansowym PFRON i przyznawanie Oddziałom PFRON limitów środków finansowych na realizację programu,

wnoszenie do Rady Nadzorczej PFRON projektów modyfikacji programu.

Do zadań Oddziałów PFRON należy postępowanie zgodnie z zakresem określonym w programie, w tym przede wszystkim:

weryfikacja formalna wniosków o przyznanie jednorazowego świadczenia,

obsługa finansowa beneficjentów,

monitorowanie prawidłowości wykorzystania środków PFRON.

Do zadań Biura PFRON należy:

zarządzenie programem,

monitorowanie programu.

XII. Monitoring programu

Zarząd PFRON sprawuje kontrolę nad wykorzystaniem środków PFRON przekazywanych na realizację programu.

Oddział PFRON na terenie działania którego wystąpiła powódź przekazuje do Biura PFRON po zakończeniu wypłaty świadczeń:

informacje o zakresie i sposobie wykorzystania środków przekazanych na realizację programu, zawierające w szczególności:

a) liczbę wnioskodawców,

b) liczbę złożonych wniosków spełniających wymogi programu,

c) liczbę osób zakwalifikowanych do uczestnictwa w programie,

d) kwotę wypłaconych w ramach programu świadczeń,

inne informacje związane z realizacją programu, o które może wystąpić Biuro PFRON.

Źródło: www.pfron.org.pl

Preferencyjne warunki w Komputerze dla Homera

Uchwałą Rady Nadzorczej PFRON nr 15/2010, datowaną na 27 maja 2010 r., ustalono warunki preferencyjne dla osób, ubiegających się o wspracie w ramach programu Komputer dla Homera, które ucierpiały w skutek powodzi. Polegają one na:

- możliwości uzyskania przez wnioskodawcę dodatkowych dwudziestu punktów preferencyjnych w trakcie oceny merytorycznej wniosku,

- udzieleniu dofinansowania dla wnioskodawcy, który w wyniku powodzi utracił przedmiot dofinansowany ze środków PFRON z minimalnym udziałem własnym, tj. na zasadach określonych dla ubiegających się o udzielenie wnioskowanej pomocy po raz pierwszy (z uwzględnieniem zasad wyliczania wymaganego udziału własnego w zależności od wysokości dochodów w gospodarstwie domowym).

Warunkiem skorzystania ze szczególnych preferencji jest przedstawienie dokumentu, potwierdzającego poniesioną szkodę oraz fakt jej wystąpienia w wyniku zalania, podtopienia bądź opadów deszczu na terenie objętym powodzią, wystawionego przez właściwą jednostkę administracji rządowej lub samorządowej na terenie działania której wystąpiła powódź.

Dodatkowe warunki ustalono także dla osób biorących udział w programie Pegaz 2010 oraz instytucji starających się o wsparcie w ramach programu Wyrównywanie różnic między regionami II.

Tekst uchwały znajdziecie na stronie PFRON.

Źródło: PFRON

Rok 2009 w oczach naszych stałych korespondentów

Poprosiliśmy autorów, którzy już nie raz dostarczali Czytelnikom Tyfloświata ciekawej lektury, by w kilku słowach podsumowali rok 2009. Co było ich zdaniem objawieniem na rynku tyfloinformatycznym, co porażką?

NVDA świat stoi - Rafał Charłampowicz

Rok 2009 stał pod znakiem NVDA. Ten screenreader powstał oczywiście wcześniej, ale to właśnie w zeszłym roku, w moim odczuciu, program ów wzbudził szerokie zainteresowanie i stał się narzędziem uznawanym i używanym przez wielu niewidomych. Łatwość korzystania z NVDA na dowolnym komputerze jest nie do przecenienia. Długo na coś takiego czekaliśmy. Zeszły rok pokazał, że pozycja darmowego NVDA, mimo jego różnych ograniczeń, jest mocna, co dobrze wróży temu produktowi.

Rok 2009 nie był natomiast przełomowy... Nie pojawiło się nic rewolucyjnego w kategorii screenreaderów czy OCR. Ale chyba nikt się tego specjalnie nie spodziewał. Na polskim rynku ukazała się sensacja roku 2008, czyli KNFB Reader ? pierwszy OCR na telefony komórkowe, obsługiwalny przez użytkowników z dysfunkcją wzroku. Było to bardzo ważne wydarzenie i wcale nie oczywiste, gdyż europejski dystrybutor programu nie od razu był zdecydowany na tak szybkie przygotowanie polskiej wersji językowej. KNFB Reader nie jest programem, którego używa się codziennie, ale według mnie to jeden z najważniejszych produktów, jakie pojawiły się w poprzednim roku w Polsce. Innym, sprzedawanym u nas przebojem jest, według mnie, BookSense - wysoka funkcjonalność i świetny design. To pierwszy odtwarzacz książek, który chciałbym mieć.

Za największy przebój roku 2009, oferowany wreszcie także w polskich sklepach, uważam PenFrienda. Ten etykietownik zmieni życie wielu osób. Nie jest idealny, ale to jak na razie najlepsze urządzenie w swej kategorii. Jestem przekonany, że wkrótce będzie bardziej popularny od czujników poziomu cieczy i detektorów koloru.

Wspominając zeszły rok, nie można zapomnieć o iPhonie. To pierwszy telefon (choć może ?telefon? nie jest idealnym określeniem) z udźwiękowieniem przygotowanym przez producenta jako część standardowego oprogramowania. Nikt tego wcześniej nie robił. Do tego screenreader iPhone?a udźwiękawia ekran dotykowy, co jest również ewenementem na skalę światową? Czy inni producenci pójdą w ślady Apple?a i co z tego wyniknie, zobaczymy.

Na rynku urządzeń wspomagających orientację przestrzenną niewiele się działo. Żadnych rewolucji w Nawigatorze, Loadstonie i Wayfinderze. Na przełomie grudnia 2008 i stycznia 2009 weszła na polski rynek laserowa laska i Piepsy. Chodzę z psem - przewodnikiem, więc laskę trudno mi ocenić, ale Piepsy jest niezwykle przydatne. Niestety, oprócz nazw w cenniku, polski dystrybutor nie zamieszcza w Internecie żadnej informacji o tych urządzeniach, więc dowiedzieć się o nich można albo przypadkiem, albo na pokazie konkretnej firmy.

W zeszłym roku ukazało się oczywiście więcej urządzeń. Ze znanych mi, wybrałem te, które wydają mi się najważniejsze.

Na koniec trzeba wspomnieć o najsmutniejszym wydarzeniu zeszłego roku. Pod koniec grudnia zmarł pan Stanisław Kwaśniewski, producent Nawigatora, pierwszego w Polsce urządzenia dla niewidomych, wykorzystującego technologię GPS. Prywatnie bardzo sympatyczny człowiek, który na listach dyskusyjnych chętnie udzielał rad i wyjaśnień, także użytkownikom konkurencyjnych produktów, pracował właśnie nad Nawigatorem w wersji 5, który miał się znacznie różnić od poprzednich wersji. Osobiście mam nadzieję, że ten rok, mimo tak wielkiej straty, będzie m.in. rokiem Nawigatora.

Milowe kroki minionego roku - Robert Hetzyg

Przyjazne niewidomym iPhone'y, iPody i Maki nie dają odetchnąć konkurencji. Rok 2009 okazał się bardzo pomyślny dla niewidomych użytkowników nowoczesnych technologii.

Firma Apple postawiła kilka milowych kroków w dziedzinie technologii przyjaznych niewidomym, a jeden z nich nazwałbym nawet krokiem siedmiomilowym. Mam na myśli oczywiście wypuszczenie na rynek telefonu komórkowego iPhone 3GS. Wydarzenie jest przełomowe z dwóch powodów. Po pierwsze, w sprzedaży pojawiła się komórka, która w swoich "wnętrznościach" ma wszystko, czego potrzeba, aby mógł jej używać praktycznie każdy (również osoby niewidome i słabowidzące ) i to bez konieczności instalowania jakiegokolwiek dodatkowego oprogramowania. Po drugie udostępniono niewidomym dotykowy wyświetlacz. Tego jeszcze nie było?

Wkrótce pojawiły się kolejne rozwiązania dedykowane interface'om dotykowym Mobile Speaka 4.0 oraz udźwiękowienie telefonu BlackBerry, oba wyprodukowane przez Code Factory. Jakby tego było mało Android, system operacyjny na bazie Linuxa, przeznaczony na urządzenia mobilne, zdaje się deptać po piętach poprzednikom.

Inne, ważne moim zdaniem, wydarzenie to pojawienie się kolejnej generacji mówiących iPodów Shuffle i Nano oraz udźwiękowienie iPoda Touch (przynajmniej w wersji 32- i 64 GB).

Na koniec zostawiłem sobie jeszcze jeden rzeczywiście milowy krok, a mianowicie pojawienie się VoiceOvera (czytnik ekranu w Makach) w wersji 3.0, zaimplementowanej w wydanym w tym roku systemie Snow Leopard. Na szczególną uwagę zasługuje udostępnienie komunikacji gestami i odwzorowanie obrazu z ekranu na powierzchni touchpada, dzięki czemu dotykając go, dowiemy się, co znajduje się w analogicznym miejscu wyświetlacza naszego komputera. Rozwijany od zaledwie kilku lat makowy czytnik ekranu wyprzedził w ten sposób pecetową konkurencję i wytyczył nowe, interesujące granice ergonomii korzystania z komputerów przez niewidomych. Czekam z niecierpliwością, aż na moim biurku pojawi się sprzęt, który pozwoli mi na przetestowanie tych nowych rozwiązań.

Ciekawe, czy podsumowując rok bieżący, będę chciał pisać o tablecie Apple, który wydaje się poważną konkurencją dla specjalistycznych urządzeń do czytania książek, a może także dla mówiących notatników dedykowanych osobom niewidomym?

Rok w jednej komórce - Piotr Witek

W ubiegłych latach obserwowaliśmy stopniowy rozwój oprogramowania dla telefonów komórkowych, dedykowanego osobom z dysfunkcją wzroku. Ten proces był dość powolny, ale po jakimś czasie przyspieszył. Najprawdopodobniej przyczyną tego ożywienia stało się odkrycie przez producentów niezwykle chłonnego, nowego rynku zbytu. Sami użytkownicy, którzy zaczęli korzystać z komórkowych programów odczytu ekranu, zauważyli całe spektrum możliwości drzemiących w tym nowym, udźwiękowionym i mobilnym urządzeniu. Wszystkie te czynniki sprawiły, że miniony rok stał się swego rodzaju zwieńczeniem kilku ostatnich lat prac nad mobilnymi technologiami, przeznaczonymi dla osób niewidomych i słabowidzących, a w szczególności dla polskich użytkowników.

Już na początku roku zaprezentowana została spolszczona wersja aplikacji KNFB Reader Mobile. Program amerykańskiej fundacji Kurzweil-National Federation of the Blind umożliwia osobie z dysfunkcją wzroku, korzystającej z telefonu komórkowego, odczytanie druku, nie tylko tego klasycznego, ale także nadruków na opakowaniach, ulotek, formularzy urzędowych, menu w restauracjach i wielu innych rodzajów czarnodruku. Od lutego 2009 KNFB rozpoznaje także tekst w języku polskim, co dla niewidomych Polaków jest niewątpliwie milowym krokiem w rehabilitacji.

Miesiąc później na naszym rynku pojawił się program DAISY2Go. Aplikacja wchodzi w skład pakietu Nuance Accessibility Suite, więc dołączana jest do programu Talks. DAISY2Go pozwala w pełni wykorzystać możliwości DAISY podczas odsłuchiwania książek nagranych w tym systemie. Osoba czytająca może poruszać się po nagłówkach, stronach, frazach itp., przeglądać informacje dodatkowe o tytule, autorze, lektorze, a odsłuchując tekst ma możliwość jednoczesnego śledzenia go wzrokiem na ekranie telefonu. Oczywiście podobne aplikacje pojawiały się już wcześniej, ale DAISY2Go to pierwszy w pełni spolszczony program tego typu, który dostarczany jest, zupełnie za darmo, użytkownikom programu odczytu ekranu Talks.

Mniej więcej w tym samym czasie pojawiły się pierwsze zapowiedzi kolejnej rewolucji w dostępności mobilnych rozwiązań dla osób z dysfunkcją wzroku. W lipcu miała miejsce polska premiera nowego produktu firmy Apple. iPhone 3GS to pierwszy na świecie telefon komórkowy z panelem dotykowym, który jest w pełni przystosowany do użytku przez osoby niewidome i słabowidzące. Stało się to możliwe dzięki zastosowaniu nowoczesnych technologii, wykorzystywanych nieco wcześniej w komputerach Mac, i, także wywodzącego się z tych ostatnich, programu odczytu ekranu VoiceOver. W momencie dotknięcia ekranu, osoba niewidoma dosłownie słyszy, jakie elementy znajdują się pod jej palcami. Nieco skomplikowany system gestów, wykorzystujący od jednego do trzech palców, umożliwia korzystanie nie tylko z funkcji samego telefonu, ale także jego funkcji internetowych i oprogramowania iPod'a wbudowanego w iPhone'a.

We wrześniu, na londyńskiej konferencji Techshare, firma Code Factory zaprezentowała swój prototypowy projekt Mobile Speak Touch. Program MS Touch, czyli program odczytu ekranu, ma być odpowiedzią na możliwości iPhone?a 3GS. Aplikacja pozwala na pracę z ekranami dotykowymi telefonów opartych zarówno na platformie systemowej Symbian, jak i Windows Mobile. Dodatkowym atutem MS Touch jest możliwość przenoszenia licencji programu nie tylko z jednego telefonu na drugi, ale także z jednej platformy systemowej na inną. Polscy użytkownicy mogli przetestować MS Touch w grudniu, na konferencji Reha for the blind in Poland 2009.

W październiku, Google poinformowało, że projektowana i promowana przez nich platforma systemowa dla telefonów komórkowych Android od wersji 1.6 będzie zawierać specjalne funkcje dostępności dla osób z dysfunkcją wzroku. W ich skład wejdą: program odczytu ekranu, synteza mowy Text to speech (niestety, na razie występuje tylko w pięciu językach, bez polskiego) oraz ujednolicony interfejs aplikacji, który tak jak w przypadku iPhone?a spowoduje, że większość nowopowstających programów na platformę Android będzie dostępna dla wbudowanego programu odczytu ekranu. Niezależnie od tego, Google udostępniło cały pakiet SDK, czyli narzędzi programistycznych, umożliwiających tworzenie niezależnych, udźwiękowionych aplikacji dedykowanych osobom niewidomym i słabowidzącym.

W grudniu, prawie pod choinkę, cypryjska firma VIScientific zaprezentowała swój flagowy produkt, aplikację VisionHunt. Program VH w najbardziej rozbudowanej wersji umożliwia osobie z dysfunkcją wzroku rozpoznanie kolorów danego przedmiotu, nominałów banknotów euro, odnalezienie źródła światła oraz poznanie jego natężenia. Program od dotychczas funkcjonujących na rynku testerów kolorów różni się nowatorską technologią, która zamiast robić zdjęcie danego przedmiotu, dokonuje detekcji w czasie rzeczywistym. Pozwala to na m.in. poznanie kolorów nawet trójwymiarowych przedmiotów. Przy nabraniu odrobiny wprawy przy posługiwaniu się tą aplikacją, wyniki jej działania są zaskakująco dobre. Program posiada polskie menu i pomoc, a w 2010 roku wprowadzono możliwość rozpoznawania polskich banknotów.

Od momentu w którym powstała pierwsza mobilna aplikacja dedykowana osobom z dysfunkcją wzroku, każdy kolejny rok przynosił polskim użytkownikom coraz nowsze, ciekawsze i bardziej funkcjonalne rozwiązania. Nie spotkaliśmy się jednak z tym, by w przeciągu dwunastu miesięcy zamknąłby w sobie aż tyle rewolucyjnych rozwiązań, przyniósł tyle nowych możliwości, a tym samym wywołał nadzieję i zapotrzebowanie na kolejne równie przydatne i oczekiwane mobilne aplikacje.

Najlepszym dowodem na działanie mechanizmów rynkowych popytu i podaży jest komórkowy program odczytu ekranu Talks, który na początku roku 2010 pojawił się w nowej wersji, umożliwiającej pracę z ekranem dotykowym. Fakt ten pozwala nam mieć nadzieję, że rok 2010 będzie dla nas równie owocny i obfitujący w podobne udogodnienia.

Nowości w MAGIC 11

Obecna wersja programu Magic powstała już po wprowadzeniu do sprzedaży w październiku 2009 roku przez firmę Microsoft systemu operacyjnego Windows 7. Najważniejsze zmiany dotyczą więc obsługi Systemu MS Windows 7. Wiele funkcji tego systemu działa inaczej niż w poprzednich systemach Microsoft i wymaga specjalnego ich obsłużenia.

Co się zmieniło w programie Magic?

- Poprawiono system aktywacji programu. Wcześniejszy nie był przeznaczony dla Windows 7. Po restarcie systemu mogło pojawić się pytanie o aktywację, mimo że została ona już wcześniej przeprowadzona.

- Wykonano poprawki w sposobie rozpoznawania danych tabelarycznych, oznaczonych znacznikiem.

- W arkuszu programu MS Excel funkcje: "ustaw wiersz sum" i "ustaw kolumnę sum", poprawnie definiują i poprawnie oznajmiają wiersz i kolumnę dla zaznaczonej komórki.

- Rozwiązano problem w MS Excel, polegający na niewłaściwym zapisywaniu ustawień wykonanych w oknie Dostosuj Opcje Magic.

- Rozwiązano problem zamykania się programu Magic, podczas uruchamiania Eksploratora Windows w systemie Windows 7.

- W programie Firefox Magic poprawnie obsługuje tryb formularzy i odczytuje nagłówki tabel.

- Rozwiązano problem z używaniem Terminal Services lub Remote desktop występujący, jeśli realizowane było połączenie z komputerem, na którym uruchomiony jest Windows 7.

- Rozwiązano problem w Internet Explorerze, polegający na oznajmianiu zaznaczonego tekstu w kontrolkach edycyjnych, w inny sposób niż oczekiwano.

Polskie wersje instalacyjne programu Magic znajdują się na stronie www.altix.pl

Źródło: Altix

Ogólnopolski konkurs na recenzje książki mówionej

Do udziału zaprasza Powiatowa i Miejska Biblioteka Publiczna ?Biblioteka pod Atlantami? w Wałbrzychu, która realizuje projekt pod hasłem ?Zasłuchaj się w książce ? nie tylko polskiej?, dofinansowany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Konkurs przeznaczony jest dla osób niewidomych i słabowidzących.

Recenzja musi dotyczyć utworu literackiego i może być przygotowana w formie nagrania na płycie CD, taśmie magnetofonowej, w pliku mp3 lub w postaci pisemnej ? sporządzonej pismem Braille?a, tradycyjnym drukiem albo pismem odręcznym.

Pełny tekst regulaminu konkursu dostępny jest w siedzibie biblioteki, na jej stronie internetowej (www.atlanty.pl) oraz na łamach miesięcznika ?Pochodnia?.

Prace należy przesłać do 15 września 2010 r. na adres:

Powiatowa i Miejska Biblioteka Publiczna ?Biblioteka pod Atlantami?, Rynek 9, 58-300 Wałbrzych.

Gala wręczenia nagród odbędzie się 15 października 2010 w budynku głównym biblioteki (Rynek 9).

Ewentualne pytania prosimy kierować do pracownika Oddziału Zbiorów dla Niewidomych (tel. 074 6649921).

PIMBP BIBLIOTEKA POD ATLANTAMI JEST INSTYTUCJĄ KULTURY GMINY WAŁBRZYCH

Nowe porządki w Komputerze dla Homera

19 marca br. na stronie Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych ogłoszono zasady realizacji Komputera dla Homera 2010, pozwalającego na częściowe sfinansowanie osobom z dysfunkcją wzroku zakupu sprzętu i oprogramowania komputerowego, w tym sprzętu i oprogramowania specjalistycznego, kompensującego wadę wzroku. Udział w programie ma umożliwić niewidomym i słabowidzącym zatrudnienie i samodzielną pracę w różnych dziedzinach, kontynuowanie dotychczasowej pracy zawodowej, podjęcie lub kontynuowanie nauki, pogłębianie wiedzy oraz zdobycie umiejętności pozwalających na usamodzielnienie się. Tak przynajmniej głoszą zasady programu?

Już od 10 lat toczy się spór o kształt Komputera dla Homera i jego główny cel. Pochodzące z lat ubiegłych wypowiedzi władz PFRON wskazują, iż priorytetem programu jest zwiększenie zatrudnienia osób z dysfunkcją wzroku na otwartym rynku pracy i do intensyfikacji działań zmierzających w tym kierunku dążyć będą wszelkie zmiany w procedurach. Czasami bywają to zmiany kosmetyczne, czasem rewolucyjne. Przypuszczalnie są one próbą odpowiedzi władz PFRON na duże zapotrzebowanie na niezwykle kosztowny sprzęt oraz pogodzenia interesów wielu grup: samych niewidomych, którzy zainteresowani są zakupem narzędzi, bez których trudno byłoby im funkcjonować; kierownictwa PFRON, które musi uporać się z roku na rok coraz bardziej z kurczącymi się funduszami oraz głosami napływającymi ze wszystkich stron, jakoby formuła programu była nieefektywna i nieadekwatna do głównego celu Komputera dla Homera, a więc zwiększenia zatrudnienia osób niewidomych i słabowidzących.

Ogłoszenie nowych zasad wywołało burzę w środowisku osób z dysfunkcją wzroku. Na listach dyskusyjnych zawrzało. Padały zarówno głosy ?za?, jak i ?przeciw?, choć tych drugich było zdecydowanie więcej. Oskarżano PFRON o to, iż przez podniesienie progów minimalnego wkładu własnego uniemożliwił wzięcie udziału w programie osobom, których jednym źródłem utrzymania jest renta, ale także o utrudnianie uzyskania pomocy osobom pracującym i uczącym się, co pozostaje w bezpośrednim konflikcie z głównym, ?prozatrudnieniowym? celem programu. Według zwolenników drugiego podejścia ludzie pracujący, samodzielnie się utrzymujący, czy pobierający stypendia z racji nauki będą karani za ?lepszą? sytuację finansową, w jakiej się znajdują, i często nie będzie ich stać na sfinansowanie wysokich wkładów własnych, które mogą wynosić nawet do 75 ? 85% ceny brutto zakupionego sprzętu.

W dyskusji padały również opinie, iż ani zmiany wprowadzane w latach poprzednich, ani tegoroczne nie spowodują zwiększenia prozatrudnieniowego efektu oddziaływania, a wręcz przeciwnie wzmocnią ugruntowaną do tej pory opinię, iż jest to jeszcze jedna forma wsparcia socjalnego, która przysługuje każdemu, niezależnie od aktywności zawodowej bądź chęci jej zwiększenia.

Z pewnością jednak za wcześnie by oceniać, jakie będą efekty tegorocznych modyfikacji w zasadach programu tym bardziej, że Komputer dla Homera de facto jeszcze się nie rozpoczął. Wciąż czekamy na ogłoszenie kluczowego dokumentu, czyli słynnych Procedur do programu, które zawierać będą wzory wniosków i terminy ich składania, a także dokładne wzory algorytmów pozwalających obliczyć np. progi zarobków.

Czekając na opublikowanie Procedur, pozwalamy sobie przybliżyć czytelnikom podstawowe zasady programu.

DLA KOGO?

W programie mogą wziąć udział:

- pełnoletnie, aktywne zawodowo lub uczące się osoby z dysfunkcją wzroku, posiadające aktualne orzeczenie o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności ze wskazaniem na wzrok (i ewentualnie niepełnosprawności sprzężone) lub orzeczenie równoważne,

- osoby niepełnosprawne z powodu dysfunkcji narządu wzroku lub dysfunkcji narządu wzroku i innych sprzężonych niepełnosprawności w wieku do lat 18, posiadające aktualne orzeczenie o zaliczeniu do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności lub aktualne orzeczenie o niepełnosprawności, realizujące obowiązek szkolny,

- kobiety powyżej 60 roku życia i mężczyźni powyżej 65 roku życia, o ile są zatrudnione/zatrudnieni.

Z pomocą w dogłębnym zrozumieniu opisywanego dokumentu mogą przyjść nam kolejne jego punkty. Najważniejszy i zarazem najbardziej tajemniczy termin to ?aktywność zawodowa?, którą wykazać muszą się osoby wnioskujące o pomoc w ramach programu ?Komputer dla Homera?. Oznacza ona zatrudnienie, bądź rejestrację w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna lub poszukująca pracy.

I tu pojawiają się kolejne wątpliwości. Po pierwsze kwestie związane z zatrudnieniem? Czy zatrudnienie to tylko umowy o pracę? Czy stażysta to też pracownik? Dalsza lektura rozwieje wszelkie nasze wątpliwości. Zasady programu Komputer dla Homera za zatrudnienie uznaje następujące formy prawne:

- stosunek pracy na podstawie umowy o pracę, zawartej na czas nieokreślony lub określony, jednakże nie krótszy niż 3 miesiące,

- stosunek pracy na podstawie powołania, wyboru, mianowania oraz spółdzielczej umowy o pracę, jeżeli na podstawie przepisów szczególnych pracownik został powołany na czas określony (okres ten nie może być krótszy niż 3 miesiące),

- działalność rolniczą w rozumieniu ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2008 r. Nr 50, poz. 291, z późn. zm.),

- działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r. Nr 115, poz. 1095 z późn. zm.),

- zatrudnienie na podstawie umowy cywilnoprawnej, zawartej na okres nie krótszy niż 6 miesięcy (umowa zlecenie, umowa o dzieło),

- staż zawodowy w rozumieniu ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, z późn. zm.).

Druga grupa to zagadnienia związane z rejestracją w urzędzie pracy. W roku 2010 wprowadzono dodatkowo konieczność rejestracji w urzędzie prac w ciągu sześciu miesięcy przed złożeniem wniosku o dofinansowanie. Tego typu uregulowanie ma za pewne na celu ograniczenie praktyk rejestracji w urzędzie pracy jedynie w celu wzięcia udziału w Komputerze dla Homera. Oczywiście od zasady półrocznej rejestracji przewidziano wyjątki. Wymóg ten nie dotyczy osób, których stosunek pracy ustał w tym okresie, a pomiędzy tym faktem a rejestracją w urzędzie nie upłynęło więcej niż dwa miesiące. Również absolwenci zwolnieni są z obowiązku sześciomiesięcznej rejestracji, jeżeli od zakończenia szkoły do momentu rejestracji nie minęło więcej niż 2 miesiące. Wymóg rejestracji został również złagodzony dla wnioskodawców, którzy poddawali się długotrwałemu leczeniu (dłuższemu niż 3 miesiące) i zarejestrowali się w urzędzie pracy nie później niż dwa miesiące od zakończenia leczenia. Osoby uczestniczące w kursie lub szkoleniu mającym podnieść ich kwalifikacje zawodowe, który wymagał wykreślenia się z rejestru w UP również nie muszą spełniać w/w wymogu.

Drugą grupą osób, które uprawnione są do korzystania ze wsparcia w ramach programu są osoby uczące się. Rozumie się przez nie:

- uczniów szkół ponadgimnazjalnych,

- słuchaczy kolegiów,

- studentów studiów pierwszego, drugiego stopnia, bądź jednolitych studiów magisterskich, prowadzonych przez szkoły wyższe,

- osoby posiadające dyplomy ukończenia studiów wyższych i kształcące się na studiach podyplomowych, prowadzonych przez szkoły wyższe lub inne uprawnione jednostki,

- uczestnicy studiów doktoranckich,

- studenci uczelni zagranicznych.

KTO NIE MOŻE UCZESTNICZYĆ W PROGRAMIE?

Tradycyjnie już w programie nie mogą uczestniczyć osoby, z którymi w ciągu ostatnich trzech lat, z ich winy rozwiązana została umowa z PFRON, osoby posiadające wymagalne zobowiązania wobec PFRON oraz osoby ubiegające się o ponowne udzielenie pomocy na ten sam cel w ramach programów prowadzonych przez PFRON, jeżeli zawarta umowa (w ciągu ostatnich 10 lat od dnia złożenia wniosku) została rozwiązana z ich winy, przy czym wykluczenie w ostatnim przypadku obowiązuje w ciągu trzech lat od daty wygaśnięcia karencji na środku na ten cel.

KARENCJA

Osoby, które uzyskały dofinansowanie na zakup sprzętu w ramach poprzednich edycji programu, zobowiązane są do zachowania okresu karencji, który wynosi odpowiednio:

- 3 lata dla sprzętu komputerowego, elektronicznego i oprogramowania,

- 6 lat dla urządzeń brajlowskich.

Bieg obu terminów liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym przyznano dofinansowanie.

UWAGA!!! Okres karencji nie dotyczy osób, które w skutek pogorszenia stanu zdrowia nie mogą korzystać z poprzednio otrzymanego sprzętu oraz te, które sprzęt utraciły bądź uległ on zniszczeniu. Oczywiście oba fakty wymagają potwierdzenia i posiadania przez wnioskodawcę stosownych zaświadczeń.

NA CO PIENIĄDZE?

Tradycyjnie w ramach programu dofinansowane będą:

- podstawowy sprzęt komputerowy i oprogramowanie,

- specjalistyczny sprzęt komputerowy, elektroniczny (w tym urządzenia lektorskie) i oprogramowanie,

- urządzenia brajlowskie

oraz szkolenia w zakresie obsługi nabytego w jego ramach sprzętu komputerowego i oprogramowania.

Maksymalna kwota udzielonego dofinansowania zależna jest od wysokości dochodów brutto przypadających na jednego członka rodziny w gospodarstwie domowym wnioskodawcy. Na opublikowanie specjalnego algorytmu przyjdzie nam jednak jeszcze poczekać.

Dodatkowym obwarowaniem jest kwota maksymalnego dofinansowania na sprzęt i oprogramowanie z danej kategorii, będąca wielokrotnością najniższego wynagrodzenia. I tak, maksymalne dofinansowanie na zakupu podstawowego sprzętu komputerowego i oprogramowania wynosić będzie ok. 3951 zł. Specjalistyczny sprzęt komputerowy, elektroniczny (w tym urządzenia lektorskie) i oprogramowanie będziemy mogli dofinansować na kwotę 18438 zł. Maksymalne dofinansowanie na urządzenia brajlowskie będzie wynosić 34242 zł.

SZKOLENIA

Maksymalna kwota dofinansowania na szkolenie nie może przekroczyć nie może przekroczyć czterokrotności najniższego wynagrodzenia za pracę, czyli kwoty 5268 zł.

Wnioskodawcy, których dochód brutto przypadający na jednego członka rodziny w gospodarstwie domowym wnioskodawcy jest równy lub wyższy niż iloczyn trzyipółkrotności najniższego wynagrodzenia i współczynnika zwiększającego wysokość dofinansowania, który zostanie określony w procedurach, mogą uzyskać dofinansowanie w kwocie nie większej niż 25% maksymalnej kwoty dofinansowania, o której mowa w ust. 3.

Wnioskodawcy, których dochód brutto przypadający na jednego członka rodziny w gospodarstwie domowym wnioskodawcy jest równy lub wyższy niż iloczyn trzyipółkrotności najniższego wynagrodzenia i współczynnika zwiększającego wysokość dofinansowania (w tym roku nie został jeszcze ogłoszony), mogą uzyskać dofinansowanie w kwocie nie większej niż 25% maksymalnej kwoty dofinansowania, czyli.

WKŁAD WŁASNY

Jak co roku, by otrzymać dofinansowanie, niezbędny jest udział własny wnioskodawcy. W tej jednak kwestii nowe zasady wprowadzają znaczące zmiany. Do tej pory wkład własny oscylował na poziomie 2 ? 5%, a jego wysokość uzależniona była od wysokości dochodów brutto przypadających na jednego członka rodziny w gospodarstwie domowym wnioskodawcy oraz ceny brutto zakupionego przedmiotu dofinansowania. Szczegóły dotyczące tego aspektu programu uległy w tej edycji znaczącym przeobrażeniom. Przede wszystkim znacząco wzrósł procent wkładu własnego na poszczególne kategorie produktów. Zróżnicowano również wysokość wkładu własnego dla poszczególnych grup osób, przy czym decydującą rolę odgrywa tutaj otrzymana wcześniej w ramach programu pomoc. I tak wydzielić możemy poszczególne pułapy:

- dla osób, które do tej pory nie ubiegały się o pomoc w ramach programu:

a) 30% ceny brutto zakupu dla podstawowego sprzętu komputerowego i oprogramowania,

b) 10% ceny brutto zakupu dla specjalistycznego sprzętu komputerowego, elektronicznego (w tym urządzeń lektorskich) i oprogramowania,

c) 10% ceny brutto zakupu dla urządzeń brajlowskich.

- dla tych, którzy już raz skorzystali z pomocy w ramach programu:

a) 55 % ceny brutto dla podstawowego sprzętu komputerowego i oprogramowania,

b) 15% ceny brutto specjalistycznego sprzętu komputerowego, elektronicznego (w tym urządzeń lektorskich) i oprogramowania - 15% ceny brutto zakupu,

c) urządzeń brajlowskich - 15% ceny brutto zakupu.

- dla osób przynajmniej dwukrotnie korzystających z pomocy PFRON w zakupie sprzętu komputerowego, elektronicznego, oprogramowania oraz urządzeń brajlowskich:

a) 60% ceny brutto zakupu dla podstawowego sprzętu komputerowego i oprogramowania,

b) 20% ceny brutto zakupu specjalistycznego sprzętu komputerowego, elektronicznego (w tym urządzeń lektorskich) i oprogramowania,

c) urządzeń brajlowskich, nie mniej niż 20% ceny brutto zakupu.

Podane powyżej minimalne kwoty wkładu własnego są już i tak bardzo wysokie, zwłaszcza jeżeli porównamy je do poprzednich progów, jednak po przejściu do kolejnego punktu zauważymy, że to nie koniec podwyżek. W przypadku wnioskodawców, których dochód brutto przypadający na jednego członka rodziny w gospodarstwie domowym jest równy lub wyższy niż iloczyn trzyipółkrotności najniższego wynagrodzenia i współczynnika zwiększającego wysokość dofinansowania (współczynnik poznamy dopiero po opublikowaniu procedur), kwota udziału własnego nie może być niższa niż 85% ceny brutto zakupu w przypadku sprzętu i oprogramowania podstawowego, 75% ceny brutto w przypadku sprzętu specjalistycznego, elektronicznego (w tym urządzeń lektorskich) oraz urządzeń brajlowskich.

Ponadto należy uważnie deklarować wysokość wkładu własnego, gdyż rzeczywista jego wysokość, po podpisaniu umowy, nie może być niższa niż ta, którą uwzględniono we wniosku... Z jednym wyjątkiem? Jeżeli PFRON przyzna niższe, niż wnioskowane, dofinansowanie, wysokość wkładu własnego może być wówczas automatycznie zmniejszona.

Dofinansowanie szkolenia nie wymaga wniesienia wkładu własnego, jeżeli umożliwia to wysokość kwoty dofinansowania.

ZABEZPIECZENIE

Dodatkowo, jeżeli łączna wartość uzyskanego dofinansowania w ramach programu przekraczać będzie kwotę 10000 zł, zabezpieczeniem udzielonego dofinansowania jest weksel własny in blanco, wystawiony przez wnioskodawcę, i opatrzony klauzulą ?bez protestu? wraz z deklaracją wekslową.

JAK POWINNY WYGLĄDAĆ WNIOSKI I KIEDY NALEŻY JE SKŁADAĆ?

Na to pytanie nie możemy czytelnikom odpowiedzieć. Jak już wspomnieliśmy, dokładne wytyczne będą znane dopiero po opublikowaniu procedur do programu. Data publikacji nie jest jeszcze znana.

Redakcja Tyfloświata będzie na bieżąco zapoznawać czytelników z najświeższymi informacjami na ten temat.

Miranda, czyli dostępne okno na świat

Internet daje niezliczoną ilość możliwości, ograniczonych tylko ułańską fantazją jego użytkowników. Nie da się jednak ukryć, że większość z nas wykorzystuje go do kilku podstawowych czynności. Pierwsza z nich, to przeglądanie stron WWW. Tu, wyjąwszy problemy z ?pomysłowością? niektórych webmasterów, jesteśmy w stanie poradzić sobie z czytnikiem ekranu. Druga czynność, to poczta elektroniczna. Programy pocztowe z reguły także są dostępne, zatem niewidomy użytkownik jest w stanie wybrać sobie aplikację, która odpowiada mu najbardziej. Kolejny element, który jest nieodłączną częścią wirtualnego życia większości internautów to tzw. komunikatory internetowe. Są to programy, dzięki którym możemy na bieżąco prowadzić konwersację z osobą lub grupą osób, korzystających z tego samego protokołu, czyli określonego sposobu przesyłania danych. Najpopularniejszy komunikator w Polsce to Gadu-Gadu, tuż za nim znajduje się Tlen. Jeśli jednak mamy znajomych za granicą pojawia się pytanie, jakiego komunikatora użyć. A tuż po nim następne, jeszcze istotniejsze z naszej perspektywy, czy ten program będzie dostępny dla niewidomego? Na szczęście, oprócz komunikatorów, które współpracują tylko z jednym protokołem, istnieją też tzw. multikomunikatory, czyli programy, które potrafią rozmawiać w wielu sieciowych językach. Najpopularniejszym programem tego typu jest komunikator Miranda, który doczekał się specjalnej wersji, przystosowanej dla potrzeb niewidomych użytkowników. Moim i Państwa gościem na łamach Tyfloświata jest autor tej modyfikacji, Paweł Masarczyk.

Michał Dziwisz: Witaj Pawle!

Paweł Masarczyk: Dzień dobry, witam serdecznie wszystkich czytelników Tyfloświata.

MD: Może na początek postarajmy się wytłumaczyć naszym czytelnikom, którzy być może używają już jakiegoś komunikatora, jaki jest sens korzystania z innej aplikacji i po co właściwie kolejny komunikator, skoro jest już tyle innych?

PM: Większość popularnych komunikatorów niestety nie jest dla nas dostępna. Podstawowe potrzeby internautów tj. możliwość nawiązywania czatów tekstowych, rozmów głosowych i video zostały już zaspokojone. Teraz, by komunikator był atrakcyjny, potrzebne są coraz wymyślniejsze funkcjonalności. Wielu twórców tego typu aplikacji postawiło na atrakcyjny wygląd. Często możemy spotkać się z silnikami 3D, czy zastosowaniem coraz bardziej popularnych bibliotek QT. Niestety na tym tracą osoby niewidome, ponieważ screenreadery nie są w stanie poradzić sobie z odczytem tak nafaszerowanych zaawansowaną grafiką interfejsów. Często wcześniejsza wersja danego komunikatora była dostępna, a nowa, zdaniem twórców zdecydowanie bardziej atrakcyjna, jest zupełnie bezużyteczna dla osoby posługującej się screenreaderem.

MD: Czym właściwie jest Miranda?

PM: Rozmawiamy tu przede wszystkim o Mirandzie dla niewidomych, ale zacznijmy od tego, że ja nie napisałem Mirandę od podstaw. Ja tylko skonfigurowałem istniejący program, tak by wszystko w nim jakoś działało i by użytkownik nie musiał spędzać kilku godzin na ustawianiu opcji i na stronie z dodatkami. Miranda jest to komunikator na licencji GNU GPL. Oznacza to, że kod źródłowy programu jest publicznie dostępny i może być modyfikowany. Aplikacja posiada również system wtyczek rozszerzający jej możliwości o funkcje, o jakich tylko zamarzy sobie programista tworzący wtyczkę. To m.in. dzięki temu Miranda jest dostępna dla osób niewidomych i ma tyle przydatnych funkcji. Mnogość wtyczek jest największą zaletą, ale okazuje się być niekiedy i wadą tego programu. Gdyby mało obeznany użytkownik dostał w swoje ręce sam rdzeń Mirandy, a następnie musiał dobrać sobie wtyczki, które będą mu potrzebne, mogłoby to zająć bardzo dużo czasu. Ja wykonałem tę pracę za użytkownika, dbając przy okazji, aby wszystko było dostępne dla screenreadera.

Screenshot programu MirandaMD: A co właściwie skłoniło Cię, by użyć właśnie Mirandy jako komunikatora dla niewidomych? Co ma ten program, czego nie mają inne?

PM: Kluczowym jest tu fakt, iż da się w niej dobrać takie wtyczki, które bazują głównie na standardowych kontrolkach systemu Windows. Dzięki temu Miranda powinna działać z każdym screenreaderem. Jako ciekawostkę dodam, że funkcjonalność programu sprawdzałem nawet z Microsoft Narratorem, czyli prostym screenreaderem, wbudowanym w system Windows i, ku mojemu zaskoczeniu, jest ona dostępna także z tą aplikacją.

MD: Powiedzieliśmy już dużo o filozofii i możliwościach samego programu, ale w czym konkretnie Miranda jest tak przyjazna dla niewidomego użytkownika?

PM: Jak wspomniałem, posiada ona szereg wtyczek ułatwiających nam dostęp do wybranych funkcjonalności, np. lista kontaktów jest zasilana przez wtyczkę Clist Blind, pisaną z myślą o użytkownikach niewidomych, dzięki czemu nazwa kontaktu, status, opis itp. są prezentowane w jednej linii, bez ikon, w formie czystego tekstu i tak też są nam odczytywane przez screenreader. Nie ma więc potrzeby etykietowania grafik ze statusami oraz pisania dedykowanych skryptów.

Okno rozmowy jest również skonstruowane w przyjazny sposób. Składa się ono z dwóch pól: pola edycji, w którym piszemy naszą wiadomość oraz pola do odczytu, w którym za pomocą strzałek odczytujemy przebieg naszej rozmowy. Użytkownik może w opcjach programu pododawać różne przydatne przyciski.

Miranda wiele zdarzeń sygnalizuje dźwiękiem i ma rozbudowany system skrótów klawiaturowych. Można również aktywować automatyczny odczyt zmian statusu, nowych wiadomości i innych zdarzeń za pomocą syntezy mowy.

MD: A spoglądając szerzej, co potrafi Miranda, czego nie potrafią inne komunikatory?

PM: Miranda potrafi to, w co wyposaży ją użytkownik, a w co wyposaży ją użytkownik, zależy tylko od fantazji autorów wtyczek. W Mirandzie dla niewidomych starałem się użyć jak największej liczby ciekawych, a zarazem dostępnych dla osoby niewidomej wtyczek. I tak na przykład możemy ustawić syntezę mowy odczytującą nowe zdarzenia , zamieścić w opisie tytuł słuchanej piosenki, skorzystać ze słownika ortograficznego w trakcie pisania wiadomości, przeszukiwać słowa występujące w historii, w Google lub innej wyszukiwarce. Miranda powiadomi nas również o urodzinach znajomych. To tylko nieliczne funkcje, listę wszystkich wtyczek oraz ich przeznaczenie użytkownicy znajdą w pliku Czytaj.txt, dołączonym do paczki.

MD: No dobrze, a co z zupełnie zielonymi w tematach komputerowych użytkownikami? Od czego taki ktoś powinien zacząć przygodę z Mirandą Dla Niewidomych?

PM: Na pewno od przeczytania pliku Czytaj! Jest tam opis założenia konta danej sieci w Mirandzie, a także ustawienia go w taki sposób, by Miranda połączyła się z żądanym kontem.

MD: Żeby korzystać z jakiegoś komunikatora, trzeba najpierw utworzyć konto na jego serwerze. Czy Miranda to umożliwia?

PM: Tak, Gadu-Gadu umożliwia utworzenie konta bezpośrednio w Mirandzie. Niestety musimy tu poradzić sobie z CAPTCHA, ale tu z pomocą nadchodzi nam serwis Solona. Jabber również umożliwia utworzenie konta (większość serwerów pozwala na założenie konta bez CAPTHA i dodatkowych, męczących procedur). Inne protokoły albo mają w opcjach link umożliwiający otwarcie strony rejestracyjnej, albo wymagają instalacji ich natywnego klienta.

MD: A co z dokumentacją lub jakąś rozbudowaną pomocą? Czy Miranda czymś takim dysponuje?Screenshot programu Miranda

PM: Na chwilę obecną jest tylko plik Czytaj! Opisujący, jak założyć konto, do czego służą wtyczki oraz podziękowania dla wszystkich tych, którzy w jakiś sposób przyczynili się do powstania projektu. Coraz częściej spotykam się z sygnałami konieczności stworzenia takiego podręcznika. By zrobić to porządnie, potrzebna jest duża ilość czasu, a później również chwila na bieżące aktualizowanie dokumentów.

MD: Czy Miranda posiada polską wersję językową?

PM: Oczywiście Miranda posiada spolszczenie. Przetłumaczona jest większość wtyczek. Są jednak pewne obcojęzyczne elementy. Wynika to z tego, że prawdopodobnie wtyczki przetłumaczyć się nie da - teksty tłumaczeń nie są dostępne.

MD: Wspominałeś o wtyczkach, rozszerzających standardowe funkcje Mirandy. Czy zatem jest to tylko komunikator, czy może już coś więcej?

PM: Dzięki różnorodności wtyczek Miranda nie jest tylko zwykłym komunikatorem. W dzisiejszych czasach komunikator nie służy już tylko do rozmów. Miranda posiada np. czytnik kanałów RSS, odtwarzacz stacji radiowych, powiadamianie o nowej poczcie z serwerów POP3 oraz z Gmaila, możliwość przeglądu programu telewizyjnego, sprawdzenia pogody w wielu miastach na świecie, wysyłania SMS-ów do polskich operatorów sieci komórkowych, zarządzania naszym kontem na Twitterze, Laconica lub Facebook i wiele innych funkcjonalności.

MD: Tyle już napisaliśmy o komunikatorze, jego zaletach i możliwościach, ale skąd właściwie pobrać Mirandę dla niewidomych?

PM: Aktualny link to http://magazyn.tyflopodcast.net/miranda/, udostępniam też alternatywne linki na Dropboxie.

MD: A co z przenośnością? Czy Mirandę możemy uruchomić np. z pamięci USB?

PM: Tak, tak, oczywiście. Program nie śmieci zbytnio na komputerze, tak więc możemy nasz komunikator zrzucić na pendrive, dysk przenośny czy inną pamięć masową. Ułatwia to synchronizację danych w kilku miejscach, a także pozwala w łatwy sposób tworzyć prekonfiguracje, jak np. Miranda Dla Niewidomych.

MD: Czy program jest stabilny?

PM: W codziennym użytku tak. Nigdy nie można powiedzieć, że program jest stabilny na 100%. W przypadku Mirandy jest to jeszcze trudniejsze, ponieważ na stabilność całości wpływa każda wtyczka. Zarówno rdzeń, jak i wtyczki mogą zawierać błędy. Po to jest też wtyczka Crash Dumper, która tworzy raport w przypadku, gdy Miranda odmówi posłuszeństwa. Ja staram się zbierać wszystkie raporty, wyłapywać błędy i zgłaszać je autorom wtyczek. Myślę, że stworzenie prekonfiguracji ułatwia zadanie developerom wtyczek. Trafi ona do wielu użytkowników, a gdy któremuś z nich coś nie zadziała jak trzeba, błąd będzie zgłaszany, a developer postara się go naprawić. Na chwilę obecną Miranda DN posiada kilka znanych błędów, które starałem się opisać w pliku tekstowym, dołączonym do paczki, ale nie są to błędy, które powinny odstraszać użytkowników od korzystania z aplikacji. Wszystkie znane błędy zgłoszone zostały autorom wtyczek, które je powodują, pozostaje czekać na usunięcie usterek.

MD: Zrobiłeś już sporo, ale z pewnością masz jeszcze głowę pełną pomysłów. Jakie są dalsze plany względem Mirandy Dla Niewidomych?

Screenshot programu MirandaPM: Aktualnie skupiam się na dodawaniu i aktualizacji wtyczek oraz ulepszaniu spolszczenia na tyle, na ile jest to możliwe. W przyszłości powstanie rozbudowany podręcznik, może i znajdzie się trochę nowych dźwięków. Jeżeli chodzi o odleglejsze plany, zastanawiam się nad przyłączeniem do którejś z już istniejących prekonfiguracji lub nad współpracą w celu tworzenia uniwersalnej Mirandy dla widzących i niewidomych z całego świata.

Mam też w planach otwarcie ?centrali? na dodatki tworzone przez użytkowników np. tematy dźwiękowe, paczki emotikon dźwiękowych, własne wersje językowe, związane np. z tekstami jakiegoś filmu, okolicznościowe i rozrywkowe. Takie są marzenia, a co z nich wyjdzie, czas pokaże. Staram się też słuchać próśb użytkowników. Dwa pomysły, które najbardziej utkwiły mi w głowie, to wersja instalacyjna oraz wersja Lite - nieprzeładowana taką ilością wtyczek zbędnych zwykłemu użytkownikowi, który chce po prostu porozmawiać ze znajomymi. Chciałbym te dwa zadania jakoś pogodzić np. tworząc instalator pytający, które funkcje chcemy mieć, a których nie, jednak brak wystarczającej wiedzy na chwilę obecną trochę mi to zadanie utrudnia. Jedyne co na tę chwilę mogę zaproponować to zapoznanie się z listą i przeznaczeniem wtyczek i ręczne usuwanie tych, które są naszym zdaniem niepotrzebne. Oczywiście wszelkie pomysły i sugestie odbiorców aplikacji są mile widziane.

MD: Myślę, że stworzona przez Ciebie wersja Mirandy ułatwi życie wielu użytkownikom. Dziękuję za rozmowę i życzę powodzenia w rozwijaniu projektu.

PM: Ja również dziękuję i zachęcam tych, którzy jeszcze nie spróbowali Mirandy, by dali jej szansę. Ten komunikator nieustannie się rozwija, dochodzą nowe wtyczki, nowe możliwości, a współpraca z czytnikami ekranu może być wzorem dla niejednego komercyjnego programu.

Rozstrzygniecie konkursu wiosennego

Z przyjemnością informujemy, że konkurs wiosenny został rozstrzygnięty. Jury redakcyjne po zapoznaniu się ze wszystkimi nadesłanymi odpowiedziami nagrodziło następujące osoby:

I miejsce - Piotr Tarasewicz

II miejsce - Marcin Konieczny

III miejsce - Mariusz Kusak

Pozostali uczestnicy konkursu otrzymają nagrody pocieszenia.

Zwycięzcom gratulujemy i zapraszamy wszystkich do brania udziału w kolejnych konkursach.

 

Projekt współfinansowany ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz Gminy Miejskiej Kraków