Wczesne wspomaganie szansą zrównoważonego rozwoju dziecka niepełnosprawnego

Kampania informacyjna na temat wczesnego wspomagania

Fundacja Instytut Rozwoju Regionalnego rozpoczęła kampanię informacyjną mającą na celu przekazanie i propagowanie informacji na temat form wsparcia, dostępnych dla dzieci z różnego typu niepełnosprawnościami i ich rodziców.

Jest ona szansą dla wielu niepełnosprawnych dzieci na zrównoważony i prowadzący do samodzielności rozwój. Prowadzona jest w województwie małopolskim i podkarpackim, jednak zachęcamy mieszkańców wszystkich regionów do korzystania z jej narzędzi. Wkrótce ruszy infolinia, za pośrednictwem której można będzie uzyskać informacje dotyczące organizacji wczesnego wspomagania. Już teraz zapraszamy na stronę kampanii, gdzie znajdą Państwo szereg przydatnych wskazówek.

Kampania jest współfinansowana ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Kolejna edycja konferencji REHA for the Blind in Poland

ZAPROSZENIE  NA KONFERENCJĘ REHA 2009

W dziesiątą rocznicę pierwszej edycji konferencji REHA FOR THE BLIND IN POLAND oraz w dwudziestą rocznicę zainicjowania komputeryzacji niewidomych w Polsce serdecznie zapraszamy Państwa na VII edycję tej Międzynarodowej Konferencji, tym razem w nowej, znacznie poszerzonej formule p.t.: ?Świat dźwięku i dotyku"". Zapraszamy producentów i sprzedawców nowoczesnych rozwiązań elektronicznych, informatycznych i rehabilitacyjnych do wzięcia udziału w wystawie towarzyszącej tej konferencji.


Tegoroczna edycja konferencji REHA FOR THE BLIND IN POLAND to:
1. Sesja merytoryczna p.t.: ?Nowoczesna rehabilitacja drogą do aktywizacji inwalidów wzroku"
- czwartek, 3 grudnia
2. Wystawa sprzętu rehabilitacyjnego i oprogramowania dla inwalidów wzroku
- czwartek i piątek, 3 i 4 grudnia
3. Konferencja prasowa z udziałem przedstawicieli fundacji i wystawców
- czwartek, 3 grudnia
4. Gabinet dotyku - co potrafimy rozpoznać i odczytać bezwzrokowo?
- czwartek i piątek, 3 i 4 grudnia
5. Kompletna ciemność - czy potrafimy trafić do celu?
- czwartek i piątek, 3 i 4 grudnia
6. Gabinet światła - techniki wykorzystania różnych źródeł światła w terapii osób słabowidzących
- piątek, 4 grudnia
7. Co potrafi pies przewodnik?
- piątek, 4 grudnia
8. ?Piękna niewidoma dziewczyna" - bezpłatne porady dotyczące kreowania swojego wizerunku połączone z nauką makijażu
- piątek, 4 grudnia
9. Optymalna optyka - indywidualne, darmowe porady w doborze pomocy optycznych dla osób niedowidzących
- piątek, 4 grudnia
10. Salon Ludwika Braille'a - wystawa poświęcona historii najprostszego systemu zapisu
- czwartek i piątek, 3 i 4 grudnia

więcej informacji na stronie Fundacji Szansa

sprawozdanie z poprzedniej edycji Konferencji

Stanowisko Fundacji Audiodeskrypcja w sprawie ustawy medialnej

Stanowisko Fundacji Audiodeskrypcja ws. uchwalonej 21 maja 2009 r. przez Sejm RP Ustawy o zadaniach publicznych w dziedzinie usług medialnych

Zarząd Fundacji Audiodeskrypcja z ogromnym zadowoleniem przyjął zapis nowej ?Ustawy o zadaniach publicznych w dziedzinie usług medialnych?, która w art. 3 stanowi, że zadania publiczne, służące wypełnianiu misji publicznej, polegają m.in. na: ?likwidowaniu barier odbioru programów dla osób z upośledzeniem wzroku lub słuchu?.

To pierwszy w Polsce akt prawny dotyczący mediów, który w jednoznaczny sposób zobowiązuje nadawców telewizyjnych do poprawy dostępności ich oferty programowej dla osób niewidomych i słabowidzących, a także głuchych i niedosłyszących. Nowa ustawa to ważny krok na drodze do wypełnienia przez Polskę zalecenia UE, zawartego w Dyrektywie 2007/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 grudnia 2007 r., zgodnie z którą audiowizualne usługi medialne w państwach członkowskich powinny być dostępne m.in. dla osób z niepełnosprawnością.

O stosowny zapis ustawowy Fundacja Audiodeskrypcja zabiegała od wielu miesięcy. Starania Fundacji wsparł m.in. przewodniczący regionu podlaskiego PO ? poseł Robert Tyszkiewicz. Dzięki jego pomocy twórcy Fundacji Audiodeskrypcja 5 marca br. spotkali się w tej sprawie z przewodniczącą Sejmowej Komisji ds. Kultury i Środków Przekazu, posłanką Iwoną Śledzińską-Katarasińską. Przewodnicząca zadeklarowała, że w czasie prac Komisji nad projektem t.zw. ustawy medialnej zgłosi postulat, by w części definiującej misję publiczną mediów znalazł się zapis uwzględniający dostosowanie oferty programowej nadawców do potrzeb i możliwości osób niewidomych oraz niesłyszących. Komisja zapis przyjęła.

Dziękując wszystkim posłankom i posłom, którzy wsparli naszą inicjatywę, wyrażamy jednocześnie nadzieję, że wspomniany zapis ustawowy będzie respektowany i skutecznie realizowany. Fundacja Audiodeskrypcja będzie zabiegać o to, by organ nadzorujący działalność mediów elektronicznych w Polsce, korzystając z delegacji ustawowej, doprowadził do wdrażania przez nadawców realizujących misję publiczną technik i technologii umożliwiających osobom z dysfunkcją wzroku i słuchu odbiór programów telewizyjnych. Należą do nich przede wszystkim: język migowy, napisy, audiodeskrypcja (dźwiękowy opis obrazu) i proste, zrozumiałe menu nawigacyjne. Zważywszy na postępującą cyfryzację przekazów telewizyjnych zastosowanie tych środków i włączenie ich do katalogu opcji odbioru programu będzie coraz łatwiejsze.

Zarząd Fundacji Audiodeskrypcja zdaje sobie sprawę, że wprowadzenie pełnej i powszechnej dostępności programów telewizyjnych dla osób niewidomych i głuchych będzie procesem rozłożonym na kilka lat. Tym ważniejszy jest fakt, że nowa ustawa ten proces nareszcie inicjuje. Liczymy, że jej przepisy szybko wejdą w życie.

Takie rozwiązania od dawna powszechnie stosowane są w wielu krajach, które zadbały o stosowne regulacje prawne. W Kanadzie dla przykładu decyzją Radio Television and Telecommunications Commission (odpowiednik KRRiT) od 2001 roku każda stacja telewizyjna, która stara się o odnowienie koncesji musi zobowiązać się do wprowadzenia audiodeskrypcji. Zasady stosowania audiodeskrypcji, napisów i języka migowego przez instytucje związane z szeroko pojętą kulturą są uregulowane prawnie także w Wielkiej Brytanii (Communications Act 2003). Z raportu OFCOM (odpowiednik KRRiT) wynika, że wszystkie kanały publicznej stacji BBC przekroczyły już obowiązkowy dla nich, procentowy udział audycji z audiodeskrypcją (np. w BBC Three stanowią one już blisko 27% programu). Obowiązek emitowania audycji z audiodeskrypcją spoczywa też na kilkudziesięciu kanałach stacji prywatnych i wiele z nich zastosowało tę technikę w zakresie nawet szerszym, niż wymagany (np. w prywatnej stacji Sky Movies HD2 audiodeskrypcja towarzyszy ponad 30% programów!). W przypadku audycji z napisami dla niesłyszących wskaźniki są jeszcze wyższe ? w BBC Three udział takich programów w ofercie kanału przekroczył 98%.

Wierzymy, że Polska szybko dołączy do grupy państw, w których niepełnosprawność nie jest barierą w dostępie do dóbr kultury audiowizualnej, zwłaszcza tych finansowanych ze środków publicznych. Twórcy Fundacji Audiodeskrypcja zabiegają o to od lat. Z ich inicjatywy w roku 2006 w Białostockim Kinie ?Pokój? odbył się pierwszy w Polsce pokaz filmu z audiodeskrypcją. W Białostockim Teatrze Lalek zrealizowany został pierwszy w Polsce spektakl teatralny z audiodeskrypcją. Audiodeskrypcja została także zastosowana podczas seansów odbywających się w ramach 32. oraz 33. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Na płycie DVD wydany został także pierwszy w Polsce film z audiodeskrypcją dla niewidomych i słabowidzących oraz napisami dla niesłyszących (?Katyń? Andrzeja Wajdy). W roku 2009 Fundacja Audiodeskrypcja we współpracy z Wyższą Szkołą Administracji Publicznej w Białymstoku oraz Galerią Arsenał w Białymstoku przeprowadziła pierwsze w Polsce warsztaty z zakresu tworzenia audiodeskrypcji oraz zaprezentowała pierwszą w Polsce wystawę dzieł plastycznych z audiodeskrypcją.

Tomasz Strzymiński ? prezes Zarządu Fundacji Audiodeskrypcja

Barbara Szymańska ? wiceprezes Zarządu Fundacji Audiodeskrypcja

Katarzyna Dziedzik ? członek zarządu Fundacji Audiodeskrypcja

Aneta Szymańska? członek zarządu Fundacji Audiodeskrypcja

"Kocham Kraków z wzajemnością" - X Tydzień Osób Niepełnosprawnych

Program X Tygodnia Osób Niepełnosprawnych

?Kocham Kraków z wzajemnością?

29 maj ? 6 czerwiec 2009

29 maja (Piątek)

Mały Rynek

12.00     Inauguracja X Tygodnia Osób Niepełnosprawnych

12.30 ? 20.30 Występy artystyczne i imprezy towarzyszące

19.00 Recital

Artyści Krakowscy ? Beata Rybotycka, Anna Treter, Jacek Wójcicki, Jacek Zieliński,

Aktorki Narodowego Teatru Starego: Ewy Kaim, Beaty Paluch, Anny Radwan-Gancarczyk,

Artyści ?Piwnicy Pod Baranami?: Konrad Mastyło, Janusz Butrym, Tomasz Kmiecik, Michał Chytrzyński, Tomasz Góra, Michał Barszak

Prowadzenie: Marek Pacuła

Plener malarski ?Pod niebem Krakowa? Fundacja Sztuki Osób Niepełnosprawnych ? kontakt Fundacja Sztuki Osób Niepełnosprawnych tel. (012) 636-85-84 od godz. 11.00 do 17.00, galeriastanczyk@vp.pl

III Małopolskie Zawody Wspinaczkowe Osób Niepełnosprawnych ? (rozpoczęcie godz. 11.00) Środowiskowy Dom Samopomocy ?Przystanek Betlejem?, Środowiskowy Dom Samopomocy ?Caritas? ? ilość miejsc ograniczona*

?Jacy jesteśmy? Polski Związek Niewidomych

VI Turniej Szachowy - Klub Sportowy Lajkonik, kontakt pani Danuta Sanetra, tel. 012 637-29-44 wew. 202.

Pokaz Tai Chi - Stowarzyszenie Taoistycznego Tai Chi w Polsce

30 maja (sobota).

10.00 II Integracyjny Spływ Kajakowy ? Kolejowy Klub Wodny 1929, ul Ks. Józefa 24a ? kontakt Tel. (12) 427 05 00

11.00 V Integracyjne Mistrzostwa Małopolski w Żeglarstwie ? UKŻ Horn ? Zalew Bagry Wielkie Uczniowski Klub Sportowy ?HORN? ? kontakt pani Józefa Ogrodnik tel. 012 653-05-08, 603 740 356, e-mail: biuro@ukzhorn.krakow.pl

11.00-17.00 Razem znaczy wspólnie ? Piknik Integracyjny ?Fundacja dla DPS Dzieci Głęboko Upośledzonych ? Pani Barbara Pacura Tel. (12) 417 38 48

31 maja (niedziela)

8.00-15.00 Turniej Tańca Sportowego Niewidomych i Słabowidzących ?O złoty Róg? Klub ?Lajkonik? ? Com Com Zone Nowa Huta - Klub Sportowy Lajkonik, kontakt pani Danuta Sanetra, tel. 012 637-29-44 wew. 202.

11.00 V Integracyjne Mistrzostwa Małopolski w Żeglarstwie ?    Zalew Bagry Wielkie Uczniowski Klub Sportowy ?HORN? ? kontakt pani Józefa Ogrodnik tel. 012 653-05-08, 603 740 356, e-mail: biuro@ukzhorn.krakow.pl

1 czerwca (poniedziałek)

11.00-18.00  Integracyjny Dzień Dziecka, Ekstremalna Zabawa bez ograniczeń, Spotkanie z hipoterapią ? Centrum Młodzieży im. H. Jordana, Caritas Archidiecezji Krakowskiej, Stowarzyszenie Przystanek Betlejem,? Małopolski Klub Rekreacji i Turystyki Konnej Park Jordana ? kontakt pani Joanna Ficek Tel. 12 430 00 25 wew. 65, e-mail: jficek@cmjordan.krakow.pl

Zwiedzanie Krakowa ? Katedra na Wawelu, Reprezentacyjne Komnaty   Królewskie, Trasa Królewska: Plac Matejki ? Brama Floriańska ? Kościół Mariacki ? Wzgórze Wawelskie ? Stowarzyszenie Pomocy Socjalnej ?Gaudium et Spes? ? kontakt pan Jakub Pławny tel. (012) 425-19-53, e-mail: wtz81@wp.pl

Rejsy po Wiśle ? Stowarzyszenie Pomocy Socjalnej ?Gaudium et Spes? ? kontakt pan Jakub Pławny tel. (012) 425-19-53, e-mail: wtz81@wp.pl

11.00 ? 18.00 Piknik Wspinaczkowy w Dolinie Bolechowickiej - Stowarzyszenie Pomocy Socjalnej ?Gaudium et Spes?- kontakt pani Beata Lackosz Tel. (12) 644 24 52

19.00 Spektakl ?Bez Słów? S. Becket ? po sztuce Panel Dyskusyjny,  Teatr Groteska, Spektakl Teatru Trochę Innego ?  kontakt pani Rachela Molicka, Tel. (12) 649 78 46, e-mail: teatrtrocheinny@wp.pl

2 czerwca (wtorek)

9.00 ? 15.00 Piknik w Inwałdzie ? Polski Związek Niewidomych ? Park Miniatur Inwałd -  kontakt (012) 26- 53-59, e-mail: pzn@pzn.malopolska.pl

10.00 ? 13.00 ? Samochodowy Turniej Niewidomych Kierowców ? Muzeum Lotnictwa Polskiego ? Fundacja Bractwo Rajdowe - liczba miejsc ograniczona*

16.00 ? 22.00 Integracyjny Bal w Niepołomicach ? Zamek w Niepołomicach- Towarzystwo Walki z Kalectwem ? Fundacja na Rzecz Chorych na SM im. bł. Anieli Salawy - tel. 0 12 422-28-11

10.00 ? 15.00 Integracyjny Turniej Piłki Nożnej ? Towarzystwo Przyjaciół Dzieci ? Com Com Zone Nowa Huta -  kontakt pani Ewa Antas, tel. 012 681-04-77, e-mail: antase@interia.pl

10.00-15.00 Zawody Wędkarskie ? Zalew w Nowej Hucie - Stowarzyszenie Pomocy Socjalnej ?Gaudium et Spes?,? kontakt pani Magdalena Gromada, tel. 0 12 644-29-33

Zwiedzanie Krakowa ? Katedra na Wawelu, Reprezentacyjne Komnaty Królewski, Prywatne Apartamenty Królewskie, Trasa Królewska: Plac Matejki ? Brama Floriańska ? Kościół Mariacki ? Wzgórze Wawelskie ? Stowarzyszenie Pomocy Socjalnej ?Gaudium et Spes? ? kontakt pan Jakub Pławny tel. (012) 425-19-53, e-mail: wtz81@wp.pl

Rejsy po Wiśle ? Stowarzyszenie Pomocy Socjalnej ?Gaudium et Spes? ? kontakt pan Jakub Pławny tel. (012) 425-19-53, e-mail: wtz81@wp.pl

16.30 Teatr Bagatela przedstawienie ?Mayday 2? - spektakl z udziałem tłumacza języka migowego ? kontakt pan Grzegorz Kot, tel. 012 616-50 08, e-mail: kotgr@um.krakow.pl

3 czerwca (środa)

10.00-15.00  Zawody Lekkoatletyczne ? Stowarzyszenie Pomocy Socjalnej ?Gaudium et Spes?  - Stadion KS Hutnik ? kontakt pani Ryszarda Rusowicz, Tel. (12) 643-18-01

10.00 ? 13.00 Giełda Pracy dla osób niepełnosprawnych ? POPON Kraków ? Nowohuckie Centrum Kultury

12.00 ?Dla Ciebie Krakowie? ? Zespół Szkół Integracyjnych nr 14 ? Teatr Ludowy ? kontakt pani Jolanta Kwaśniowska, Tel. (12) 644 34 17

Zwiedzanie Krakowa ? Katedra na Wawelu, Prywatne Apartamenty Królewskie, Trasa Królewska: Plac Matejki ? Brama Floriańska ? Kościół Mariacki ? Wzgórze Wawelskie ? Stowarzyszenie Pomocy Socjalnej ?Gaudium et Spes? ? kontakt pan Jakub Pławny tel. (012) 425-19-53, e-mail: wtz81@wp.pl

4 czerwca (czwartek)

10.00-16.00 ?Nasz Kolorowy Świat? ? Stadion KS Korona ? SOSW nr 2 - imprezy integracyjne skierowane do dzieci ? kontakt pod nr tel. (12) 656-46-03 i (12) 656-13-56.

Zwiedzanie Krakowa ? Katedra na Wawelu, Skarbiec Koronny i Zbrojownia ? Stowarzyszenie Pomocy Socjalnej ?Gaudium et Spes? ? kontakt pan Jakub Pławny tel. (012) 425-19-53, e-mail: wtz81@wp.pl

5 czerwca (piątek).

10.00 - 16.00 Piknik Małopolski ? Urząd Marszałkowski Województwa Małopolskiego ? Mały Rynek

Zwiedzanie Krakowa  - Skarbiec Koronny i Zbrojownia ? Stowarzyszenie Pomocy Socjalnej ?Gaudium et Spes? ? kontakt pan Jakub Pławny tel. (012) 425-19-53, e-mail: wtz81@wp.pl

12.00 ? 20.00 Piknik Lotniczy ? Fundacja Studentów i Absolwentów AGH ?Academika? ? Lotnisko w Pobiedniku ? kontakt pod nr. tel. 012 622-26-04, (wew. AGH 4630), e-mail: zsn@agh.edu.pl

16.00 Kino Kijów pokaz filmu ?Popiełuszko? z tłumaczem języka migowego- kontakt Fundacja Sztuki Osób Niepełnosprawnych tel. (012) 636-85-84 od godz. 11.00 do 17.00, galeriastanczyk@vp.pl

6 czerwca (sobota)

10.00 ? 16.00 Integracyjny Dzień Sportu  ? Zawody Pływackie, Turniej Tenisa Stołowego, - Stowarzyszenie Pomocy Socjalnej ?Gaudium et Spes?,? kontakt pani Magdalena Gromada, tel. 0 12 644-29-33; Ogólnopolski Turniej Rugby Niskopunktowców Fundacja Aktywnej Rehabilitacji

10.00 ? 15.00 Piknik integracyjny ?Gorące Serce razem z niepełnosprawnymi? ? Fundacja Elektrociepłowni Kraków ?Gorące Serce?, Polskie Towarzystwo Społeczno-Sportowe ?Sprawni razem? - Stadion KS Bronowianka, kontakt pani Wanda Gonciarczyk, tel. 012 269-35-50

Piknik na Bielanach ? Bielany - Klub Sportowy Lajkonik, kontakt pani Danuta Sanetra, tel. 012 637-29-44 wew. 202

* - szczegółowe informacje nt. poszczególnych imprez pod nr tel. 012 616 50 08,  012 616 50 27

 

Telemarketing - zawód z przyszłością

Ośrodek Rehabilitacji i Szkolenia PZN w Bydgoszczy zaprasza do udziału w szkoleniu zawodowym ?telemarketing?.

Szkolenie przygotowuje do:

  • pracy w zawodzie telemarketera;

  • pracy w charakterze operatora wprowadzania danych.

Nabyte umiejętności można wykorzystać wszędzie tam, gdzie pracujemy z ludźmi i wykorzystujemy komputer!

Czym jest telemarketing?

Call centerDo niedawna podstawowym sposobem dotarcia do klienta były: przesyłka pocztowa, fax, telex. Rozwój technologii spowodował zmianę tego modelu. Dziś wykorzystujemy do szybkiego kontaktu z klientem telefon, internet, e-maile, chat, SMS czy MMS. Szczególną rolę odgrywa telefon. Ponieważ jedna rozmowa telefoniczna może dostarczyć nam tyle samo informacji, co spotkanie, na które dodatkowo musimy dojechać. Tego typu prace zauważane są na każdym kroku. Wykonują ją zarówno pracownicy firm, jak i specjalne centra, gdzie takie usługi można zamówić.

Nazwę ?Telemarketing? używamy dla określenia działań, wykorzystujących telefon i inne formy łączności elektronicznej w kontaktach z klientami.

Jakie prace możemy wykonywać wykorzystując telefon?

Pracę telemarketera często utożsamiamy ze sprzedażą bezpośrednią, bo niewątpliwie ten obszar może wchłonąć największą ilość pracowników. Ale to nie wszystko, czym możemy się zajmować, pracując przez telefon. Możemy przykładowo:

  • ustalać oczekiwania klientów, by firma szybko dostosowywała swoją  ofertę do ich preferencji;

  • przedstawiać firmę;

  • budować bazę danych adresowych;

  • badać rynek;

  • przeprowadzać wywiady;

  • umawiać spotkania handlowe;

  • udzielać informacji;

  • zajmować się windykacją należności;

  • przyjmować zgłoszenia;

  • potwierdzać zamówienia

Czy potrzebne jest szkolenie by zostać telemarketerem?

Aby nawiązywać z klientem dobre relacje, nie wystarczy nam to, iż lubimy rozmawiać przez telefon oraz że wysyłamy i odbieramy maile. Budowania dobrych relacji z klientem trzeba i warto się uczyć np. na kursach. Stwierdzenie, że każdy może pracować przy obsłudze klienta jest mitem.

TELEMARKETING w Ośrodku Rehabilitacji i Szkolenia PZN w Bydgoszczy

Szkolenie dla telemarketerów rozpoczęło się w ORiS PZN w Bydgoszczy w roku 2005.

Grupa składa się z 10 osób, uczestnikami mogą być osoby z minimum zawodowym wykształceniem.

Plan przewiduje sześć zjazdów, na każdym jest dziesięć dni nauki.

Podstawą szkolenia są dwa działy ? informatyka i komunikacja interpersonalna.  Informatyka, ponieważ podstawowa znajomość najpopularniejszych programów daje osobom z dysfunkcją wzroku, większą swobodę pracy (i to w każdym zawodzie).  Budowanie właściwych relacji z drugim człowiekiem jest podstawą w pracy z klientem.

Ważnym elementem treningu jest rejestrowanie i analiza nagrań rozmów z klientem.

Informacje szczegółowe: ORiS ? Maria Andraszewska, Tel. 052 341 52 28 wew. 235; e-mail: oris_andraszewska@poczta.onet.pl

Wersja tekstowa numeru 1 (1) 2008 Tyfloświata

Z przyjemnością informujemy, że w dziale Czasopismo "Tyfloświat" ? Numery archiwalne zamieszczona została wersja tekstowa numeru 1 (1) 2008 ?Tyfloświata?.

Poniżej znajduje się bezpośredni link do pliku:
Tyfloświat 1 (1) 2008 - wersja tekstowa

Zapraszamy do lektury!
Redakcja

Wersja tekstowa numeru 2 (2) 2008

Z przyjemnością informujemy, że w dziale Czasopismo "Tyfloświat" ? Numery archiwalne zamieszczona została wersja tekstowa numeru 2 (2) 2008 ?Tyfloświata?.

Poniżej znajduje się bezpośredni link do pliku:
Tyfloświat 2 (2) 2008 - wersja tekstowa

Zapraszamy do lektury!
Redakcja

Artukuł: Historia integracji

Zgodnie z obowiązującym prawem oświatowym niepełnosprawni, w tym niewidomi czy słabowidzący, mogą kształcić się w szkołach ogólnodostępnych. Coraz częściej uczniowi ci, wraz z pozostałymi dziećmi, uczą się w oddziałach integracyjnych. Jak takie nauczanie wygląda jednak w praktyce?

Jako nauczyciel szkoły podstawowej i gimnazjum, a obecnie dyrektor z dziesięcioletnim stażem, chciałabym podzielić się swoim doświadczeniem w zakresie kształcenia dzieci niepełnosprawnych, w tym niewidomych i niedowidzących, w szkole ogólnodostępnej.

Pracując w szkole podstawowej, szesnaście lat temu po raz pierwszy zetknęłam się z uczniem niewidomym od urodzenia. Byłam wówczas jedynie obserwatorem i członkiem Rady Pedagogicznej. Chłopak rozpoczął naukę w pierwszej klasie nauczania początkowego, co było możliwe chyba tylko dzięki ogromnej determinacji rodziców oraz dobrym chęciom, jakimi wykazała się nauczycielka. Rodzicom bardzo zależało, aby jedyne dziecko mogło być razem z nimi w domu. Zatem, aby chłopiec mógł realizować obowiązek szkolny w szkole ogólnodostępnej, znajdującej się w miejscu zamieszkania (nie było wówczas mowy o jakimkolwiek oddziale integracyjnym), rodzice wzięli na siebie pełną odpowiedzialność za zapisanie go do szkoły masowej, mając w ręku orzeczenie o kształceniu specjalnym. Każdego dnia przyprowadzali i odbierali chłopca osobiście starając się, by nie opuścił żadnej lekcji. Rodzice bardzo aktywnie i systematycznie pracowali z chłopcem, ściśle współpracując z nauczycielką, która od razu rozpoczęła dokształcanie w zakresie tyflopedagogiki.

Każdego dnia, po powrocie do domu, dziecko jeszcze raz wracało do omawianych w szkole treści. Wówczas nie było rozwiniętego sprzętu komputerowego, a jedynie ?ATARI? i COMODORE?, dlatego też tata bardzo dbał o ciągłe doskonalenie u syna umiejętności posługiwania się alfabetem brajla, już od wczesnych lat ucząc go pisania na maszynie i czytania tekstów. Dzięki temu chłopiec szybko wdrożył się do samodzielnego korzystania z alfabetu brajla na lekcji. Mama pomagała synkowi w utrwalaniu omawianej na lekcjach wiedzy i odrabianiu prac domowych. Obydwoje rodzice pracowali zawodowo, a mimo to, z pomocą babci chłopca, potrafili tak poukładać swoje zajęcia, by aktywnie uczestniczyć w rozwoju dziecka.

Trzy lata kształcenia chłopca w nauczaniu początkowym, w klasie ogólnodostępnej dały wymierne efekty w postaci bardzo dobrych wyników w nauce i wielu dodatkowych osiągnięć w różnych konkursach, w których chłopiec chętnie brał udział. Już w tamtym czasie lubił czytać książki nagrane na kasetach i ?bawić się w radio?. Warto tu nadmienić, że dzięki posiadanym przez nauczycielkę uczącą w tej klasie umiejętnościom, pozostali uczniowie uczęszczający do tej klasy bez jakiegokolwiek uszczerbku mogli kształcić i rozwijać się według indywidualnych predyspozycji.

Jak się okazało, największym problemem związanym z funkcjonowaniem dziecka w szkole masowej było sceptyczne nastawienie rodziców i ich obawy, co do przebywania ich dzieci z dzieckiem niepełnosprawnym i wpływem tej integracji na poziom nauczania. Utrudniało to bezpośrednio pełną integrację chłopca z pozostałymi uczniami.

Gdy dziecko było w trzeciej klasie i zbliżał się koniec roku szkolnego, rodzice skierowali do dyrektora szkoły podanie, by syn mógł dalej w tej samej placówce kontynuować naukę w klasie czwartej. Warto tu zaznaczyć, że szkoła była bardzo duża, liczyła ok. 1200 uczniów, zatem i nauczycieli pracujących w niej było wielu. Dyrektor, po przeczytaniu złożonego przez rodziców pisma, wyraził obawę, co do dalszej edukacji dziecka w tej szkole: Jak będzie poruszało się po budynku?, Jak zapewnić mu bezpieczeństwo w tak dużej szkole?, Jak uczyć dziecko na tylu różnych przedmiotach, gdzie nauczyciele nie mają doświadczenia w pracy z niewidomymi i merytorycznego przygotowania w tym zakresie?. Po tych pytaniach zapadła cisza. Wówczas uniosłam rękę w górę i powiedziałam, że ja mogę uczyć matematyki. Zaraz po mnie to samo zrobiła nauczycielka języka polskiego i nauczyciel historii. Wówczas Dyrektor zapytał, ?Kto zatem zostanie wychowawcą klasy?? Bez wahania wyraziłam zgodę. I tak chłopiec zyskał możliwość kontynuacji kształcenia w klasie czwartej szkoły podstawowej.

Po zakończeniu roku szkolnego po raz pierwszy umówiłam się z rodzicami i ich synem na spotkanie. Opowiedzieli mi oni o swoich problemach i obawach związanych z przyszłością bardzo otwarcie, dzięki czemu w łatwy sposób nawiązaliśmy kontakt. Byli przekonani, że zdobycie odpowiedniego wykształcenia jest dla chłopca ogromną szansą, tym bardziej, że okazał się dzieckiem bardzo dobrze rozwiniętym intelektualnie.

Jeszcze przed rozpoczęciem roku szkolnego zorganizowałam spotkanie rodziców z wszystkimi nauczycielami, którzy mieli uczyć chłopca, by, przede wszystkim, porozmawiać o posiadanych przez nich pomocach dydaktycznych (wówczas szkoła nie miała żadnych), o metodach pracy z dzieckiem. Byłam świadoma, że rodzice wiedzą na temat metod kształcenia dużo więcej niż my, nauczyciele. Opracowałam też szczegółowy plan pracy wychowawczej, z uwzględnieniem wielu działań, w tym realizowanych poza szkołą, dotyczących integracji dziecka niewidomego z pozostałymi dziećmi w klasie. Zabrałam też chłopca do szkoły, by oprowadzić go po wszystkich zakątkach rozwlekłego budynku i pokazać mu ważne miejsca. Chłopiec poruszał się z pomocą drugiej osoby.

Z początkiem nowego roku szkolnego dziecko rozpoczęło naukę w klasie czwartej wraz z innymi uczniami. Klasa liczyła dwudziestu dwóch uczniów. Zapisani do niej zostali zarówno uczniowie dobrze radzący sobie w nauce, jak i mający poważne problemy. Byli też tacy, którzy wymagali dużego wkładu pracy wychowawczej. Z tego powodu praca na lekcjach nie należała do najłatwiejszych. Nauczyciele nie potrafili pisać ani odczytywać znaków pisanych brajlem. Musieli też poradzić sobie z prowadzeniem lekcji tak, aby wszyscy uczniowie ? dziecko niewidome i pozostałe dzieci - zrozumieli omawiane treści czy też zobaczyli to samo, szczególnie na matematyce, biologii, geografii, w następnych latach fizyki czy chemii. Tu, dzięki ścisłej współpracy z rodzicami, nauczyciele mogli liczyć często na wykonanie pracy domowej w taki sposób, aby chłopiec mógł dobrze przygotować się do przeprowadzenia kolejnej lekcji. Bardzo dużą pomocą okazały się trzy godziny zajęć indywidualnych, przydzielone po wielu staraniach. Nauczyciele w sposób wymienny pracowali dodatkowo z dzieckiem, dzięki czemu była możliwość dopracowania czy rozszerzenia omawianych na lekcji treści.

Cały czas pozostawał nierozwiązany problem integracji i bezpieczeństwa chłopca, szczególnie w czasie przerw. Dlatego wszyscy nauczyciele kończący lekcje z klasą i dyżurujący na korytarzach zostali uczuleni, aby zwracać uwagę na tę sytuację.

Szkoła nie posiadała żadnych pomocy dydaktycznych do pracy z dzieckiem niewidomym, oprócz prywatnych, należących do ucznia. Niektórzy nauczyciele zaczęli korzystać z różnego rodzaju form doskonalenia w zakresie pracy z niewidomym. Zorganizowany został też dla nauczycieli, chłopca i rodziców wyjazd do specjalistycznego ośrodka w Laskach, by zobaczyć bliżej i móc porównać pracę w tym ośrodku z pracą w naszej szkole.

Każdy nauczyciel, wg własnego uznania, organizował pracę na lekcji i w szczególny sposób kształcił ucznia niewidomego. Każdy z nich ma bardzo ciekawe doświadczenia, które pozwoliły na wyrobienie szerszego spojrzenia w zakresie metodyki czy dydaktyki stosowanej w szkole. Osobiście dopiero, kiedy zaczęłam uczyć chłopca matematyki i poszukiwać dodatkowych szkoleń, które ułatwiłyby mi współpracę z nim, uświadomiłam sobie, jak wiele może dokonać nauczyciel, który potrafi zmierzyć się z trudnościami, na jakie napotyka dziecko, a następnie nauczyć go uczenia się w taki sposób, by efekt pracy dawał logicznie ułożoną całość.

Nauczyciele przywykli wkrótce do nietypowej sytuacji i uznali, że nie ma aż takiej konieczności poznawania alfabetu brajla przez uczących, wystarczy, kiedy dziecko posługuje się nim sprawnie. Jedynie sprawdziany były przygotowywane w brajlu, ale też często uczeń sam zapisywał dyktowaną treść, a następnie pisał rozwiązania alfabetem brajla i głośno je odczytywał. Nabierając doświadczenia nauczyciele zaczęli utwierdzać się w przekonaniu, że podjęli słuszną decyzję nie kładąc zbyt dużego nacisku na umiejętność posługiwania się przez nich alfabetem brajla, tym bardziej, że w szybkim czasie zaczęła się rozwijać technologia komputerowa i pojawił się Internet.

W 1999r. uczeń skończył z bardzo dobrymi wynikami klasę VI i trzeba było wybrać dla niego gimnazjum. W tym czasie nasza szkoła została przekształcona, na okres trzech lat, w Zespół Szkół, w skład którego wchodziło gimnazjum i szkoła podstawowa. Bez wahania wspólnie z rodzicami podjęliśmy decyzję, że dziecko dalej będzie kontynuowało naukę w naszej szkole. Wychowawcą chłopca w gimnazjum została nauczycielka, która uczyła go w klasach IV-VI szkoły podstawowej języka polskiego.

Chłopiec od samego początku przejawiał zdolności w zakresie informatyki i interesował się wszelkimi nowościami pojawiającymi się na rynku IT. Sam od podstaw poznawał każde urządzenie, czytając od początku do końca instrukcję i często wykorzystując ją do uruchomienia urządzenia. Gdy tylko na rynku pojawiło się oprogramowanie umożliwiające czytanie za pomocą skanera oraz notatnik brajlowski, rodzice od razu podjęli decyzje o jego zakupie. I tak chłopak stawał się coraz bardziej samodzielny i niezależny w uczeniu się oraz nawiązywaniu kontaktów z innymi ludźmi.

W trakcie edukacji w gimnazjum pojawiły się kolejne problemy. Jednym z nich było przygotowanie ucznia do egzaminów gimnazjalnych. Szkoła rozpoczęła ścisłą współpracę z OKE, by przygotować odpowiednie arkusze egzaminacyjne. Uznaliśmy, że warto na początek spróbować przeprowadzić próbne egzaminy zapisane alfabetem brajla. I tak się stało. Próba wykazała, ze arkusze przygotowane w ten sposób sprawiły dużo trudności: po pierwsze uczeń nie był w stanie zmieścić się w czasie, po drugie nie potrafił odczytać wg wyuczonego alfabetu brajla tekstu, a po trzecie miał kłopot z samodzielnym odszukaniem rysunków pomocniczych, które umieszczone zostały jako załączniki do testu. W tej sytuacji wystąpiliśmy do OKE z wnioskiem, by chłopiec mógł pisać egzamin z pomocą lektora. Wyniki egzaminów były satysfakcjonujące.

Drugim problemem był wybór kolejnej szkoły - tym razem ponadgimnazjalnej. Wspólnie z rodzicami uznaliśmy, że dziecko powinno kształcić się w liceum ogólnokształcącym. Podjęliśmy już wcześniej rozmowy z dyrektorem, który zaczął rozważać przyjęcie chłopca do swojej szkoły. Dostrzegał jednak trudności: brak dostosowań architektonicznych, klasy integracyjnej, przygotowania tyflopedagogicznego nauczycieli, reakcja rodziców pozostałych uczniów zapisanych do danej klasy. Zorganizowaliśmy wiec wspólne spotkanie dyrektora z rodzicami i dzieckiem, a następnie nauczycieli uczących w gimnazjum z nauczycielami, którzy uczyliby chłopca w pierwszej klasie licealnej, oczywiście z udziałem rodziców i chłopca. To spotkanie zakończyło się powodzeniem. Chłopiec, dzięki bardzo dobrym wynikom, uzyskanym w gimnazjum, został uczniem liceum ogólnokształcącego, które ukończył bez najmniejszych problemów ze świetnymi notami.

Opisane wydarzenia spowodowały, że dziś w gimnazjum, w którym jestem teraz dyrektorem, znajdują się trzy oddziały integracyjne (na każdym poziomie nauczania jeden), w których uczy się dwunastu uczniów niepełnosprawnych, spośród dwudziestu jeden niepełnosprawnych uczęszczających do naszej szkoły. Jest wśród nich także jeden uczeń niewidomy. Oddziały takie, zgodnie z prawem oświatowym, tworzymy od trzech lat. W tym roku szkolnym, po wielu rozmowach z decydentami, udało nam się wspólnie z burmistrzem, starostą powiatu i dyrektorem Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej powołać do życia w naszej miejscowości pierwszy oddział integracyjny w szkole ponadgimnazjalnej, w której kontynuują naukę pierwsi absolwenci naszego oddziału integracyjnego.

Barbara Szabelska*

Autorka artykułu jest nauczycielem matematyki z 26- letnim stażem pracy. Od wejścia w życie reformy oświatowej, tj. od 1999r. pełni funkcje dyrektora gimnazjum.

Poprawiona wersja tekstowa czasopisma

W dziale Czasopismo "Tyfloświat" - Najnowszy numer zamieszczona została poprawiona wersja tekstowa najnowszego numeru czasopisma. Poniżej zamieszczamy bezpośredni link do niej:

Uzupełniona wersja tekstowa - numer 1 (3) 2009

Uprzednio zamieszczony plik nie zawierał ostatnich trzech stron publikacji, a co za tym idzie pełnej wersji wywiadu dotyczącego programu "Komputer dla Homera". Przepraszamy za zaistniałą sytuację.

Redakcja

 

Projekt współfinansowany ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz Gminy Miejskiej Kraków